Interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie
IPPP1/443-23/12-4/AP
z 3 kwietnia 2012 r.

 

Mechanizm kojarzenia podobnych interpretacji

 

Rodzaj dokumentu
interpretacja indywidualna
Sygnatura
IPPP1/443-23/12-4/AP
Data
2012.04.03



Autor
Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie


Temat
Podatek od towarów i usług --> Wysokość opodatkowania --> Stawki --> Stawki podatku


Słowa kluczowe
budownictwo mieszkaniowe
roboty
stawki podatku
usługi konserwacyjne


Istota interpretacji
Stawka podatku właściwa do świadczonych usług w budynkach i lokalach mieszkalnych, stawka podatku właściwa do świadczonych usług w częściach wspólnych budynków mieszkalnych oraz budynków niemieszkalnych, w których znajdują się lokale mieszkalne, a także uznanie oświadczenia składanego przez klienta za wystarczający sposób potwierdzenia charakteru budynku, w którym prowadzone są prace



Wniosek ORD-IN 956 kB

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 4 stycznia 2012 r. (data wpływu 9 stycznia 2012 r.), uzupełnionym na wezwanie tut. Organu z dnia 1 marca 2012 r., doręczone w dniu 6 marca 2012 r., pismem z dnia 12 marca 2012 r., nadanym w dniu 13 marca 2012 r. (data wpływu 16 marca 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku właściwej do świadczonych usług w budynkach i lokalach mieszkalnych, stawki podatku właściwej do świadczonych usług w częściach wspólnych budynków mieszkalnych oraz budynków niemieszkalnych, w których znajdują się lokale mieszkalne, a także uznania oświadczenia składanego przez klienta za wystarczający sposób potwierdzenia charakteru budynku, w którym prowadzone są prace – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 9 stycznia 2012 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku właściwej do świadczonych usług w budynkach i lokalach mieszkalnych, stawki podatku właściwej do świadczonych usług w częściach wspólnych budynków mieszkalnych oraz budynków niemieszkalnych, w których znajdują się lokale mieszkalne, a także uznania oświadczenia składanego przez klienta za wystarczający sposób potwierdzenia charakteru budynku, w którym prowadzone są prace.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony na wezwanie tut. Organu z dnia 1 marca 2012 r. nr IPPP1/443-23/12-2/AP (doręczone w dniu 6 marca 2012 r.) pismem z dnia 12 marca 2012 r., nadanym w dniu 13 marca 2012 r. (data wpływu 16 marca 2012 r.).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka S.A. (dalej: X, Spółka) prowadzi działalność w zakresie dystrybucji i przesyłania energii cieplnej na terenie miasta Warszawy. X jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym. W ramach prowadzonego przedsiębiorstwa Spółka wykonuje także na zlecenie klientów prace konserwacyjne węzłów cieplnych oraz w instalacjach: ciepłej wody użytkowej i centralnego ogrzewania.

W zakres prac konserwacyjnych węzłów cieplnych wchodzi: usuwanie przecieków (łącznie z wymianą drobnych elementów tj. uszczelek, śrubunków, zamocowań termometrów i manometrów); wymiana uszkodzonych, pojedynczych urządzeń na nowe dostarczone przez klienta - przypadki awaryjne; likwidacja niedogrzewań (w przypadku niedrożności usunięcie ich poprzez płukanie wodą bądź płukanie chemiczne urządzeń węzła, regulacja urządzeń automatycznych); korekta nastaw zaworów regulacyjnych, czyszczenie siatki filtrów i odmulaczy, okresowe przełączenie pracy pomp obiegowych, kontrola działania zaworów bezpieczeństwa i sprawdzanie ich nastaw, doregulowanie nastaw zaworów automatycznej regulacji do rzeczywistych potrzeb budynku, typowanie wymienników ciepła do czyszczenia (płukania chemicznego), kontrola prawidłowości działania urządzeń węzła cieplnego, typowanie urządzeń węzła do remontu lub wymiany, kontrola prawidłowości działania urządzeń zabezpieczających (nastawy termików, wyłączników p. porażeniowych), konserwacja ciepłomierza, uwierzytelnienie ciepłomierza, konserwacja rozdzielni elektrycznych (w tym wymiana przepalonych bezpieczników elektrycznych), konserwacja instalacji elektrycznej siłowej oraz oświetleniowej, uzupełnienie izolacji termicznej zdemontowanej lub uszkodzonej podczas wykonywania robót konserwacyjnych przez X, uzupełnienia powłoki farby antykorozyjnej urządzeń i rurociągów uszkodzonej podczas wykonywania robót konserwacyjnych przez X, uzupełnianie oleju w tulejach termometrów, wymiana termometrów, płukanie wodą filtrów i odmulaczy, płukanie wodą instalacji węzła, uzupełnienie wody w instalacji węzła (odpowietrzanie) i uruchamianie węzła.

W zakres prac konserwacyjnych instalacji ciepłej wody użytkowej wchodzi: likwidacja przecieków (w tym wyłączanie ciepłej wody w przypadkach awaryjnych); awaryjna naprawa zaworów, wymiana termometrów, zabezpieczenie awarii spowodowanych korozją.W zakres prac konserwacyjnych instalacji centralnego ogrzewania wchodzi: likwidacja przecieków (wraz z wymianą uszczelek, śrubunków, zaworów itp.), naprawa awaryjnych pęknięć rurociągów, uzupełnianie wody w instalacji (odpowietrzanie) i jej uruchamianie; likwidacja niedogrzewań, likwidacja lokalnych zakłóceń w dostawie ciepła, likwidacja zapowietrzeń instalacji, uzupełnienie wody w instalacji (odpowietrzenie), udrożnianie instalacji, płukanie pojedynczych grzejników wodą, naprawa pojedynczych grzejników lub ich wymiana na grzejniki dostarczone przez klienta, odmrażanie instalacji w pomieszczeniach ogólnych (klatki schodowe, piwnice, strychy, zsypy, suszarnie, pralnie, wózkarnie, itp.); uzupełnianie oleju w tulejach termometrów, wymiana termometrów, naprawa lub wymiana manometrów.

Wskazane powyżej poszczególne czynności zmierzają do utrzymania sprawności działania węzłów cieplnych, instalacji ciepłej wody użytkowej oraz instalacji centralnego ogrzewania.Przy wykonywaniu usług konserwacyjnych X zużywa drobne towary tj. uszczelki, zamocowania, smary, oleje, farby etc. Wartość zużytych towarów włączona jest do ceny usługi konserwacji i, co do zasady, nie przekracza wartości 50% podstawy opodatkowania z tytułu wykonania usługi. Jeżeli wartość netto towarów zużytych do wykonywania robót konserwacyjnych przekracza 50% tego wynagrodzenia, wówczas kwota wynagrodzenia opodatkowana jest według podstawowej stawki VAT.Usługi konserwacji Spółka wykonuje w budynkach i lokalach mieszkalnych, w budynkach i lokalach użytkowych oraz w częściach wspólnych budynków mieszkalnych i niemieszkalnych.

Spółka dokonuje opodatkowania wykonanych usług konserwacyjnych w następujący sposób:

  • usługi konserwacyjne wykonane w budynkach i lokalach mieszkalnych (w przypadku, gdy wartość zużytych towarów nie przekracza 50% podstawy opodatkowania) według stawki 8%;
  • usługi konserwacyjne wykonane w częściach wspólnych budynków mieszkalnych oraz częściach wspólnych budynków niemieszkalnych, w których znajdują się lokale mieszkalne (w przypadku, gdy wartość zużytych towarów nie przekracza 50% podstawy opodatkowania) według stawki 8%;
  • w pozostałych przypadkach według 23-procentowej stawki VAT.

Spółka dokonuje klasyfikacji budynków i lokali, w których prowadzone są prace konserwacyjne w oparciu o oświadczenie składane przez klienta zlecającego prace. Klient wypełnia sporządzony przez Spółkę druk oświadczenia, w którym wskazuje na przeznaczenie oraz kubaturę budynku, lokalu z doprecyzowaniem dokładnej powierzchni mieszkalnej, powierzchni użytkowej oraz powierzchni obiektów instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych. Mocą umowy (jaką Spółka zawiera z klientem w przedmiocie świadczenia usług konserwacyjnych) klient zobowiązany jest do podania w oświadczeniu danych zgodnych z dokumentacją techniczno - budowlaną budynków lub lokali. Spółka zastrzega sobie także prawo wglądu w stosowną dokumentację.

Spółka pragnie poinformować, iż wykonywane przez nią prace konserwacyjne realizowane są w:

  • budynkach mieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11 oraz
  • budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12.
  • Obiektach sklasyfikowanych w PKOB w klasie ex 1264 - to jest wyłącznie w budynkach instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych.

Ponadto, Spółka pragnie nadmienić, iż stosowana przez nią stawka VAT na wykonane prace konserwacyjne uzależniona jest także od klasyfikacji budynku, w którym wskazane usługi są wykonywane. Spółka stosuje:

  1. 8-procentową stawkę VAT, gdy prace konserwacyjne były wykonane w:
    1. budynkach mieszkalnych (poszczególnych lokalach, częściach wspólnych) sklasyfikowanych w PKOB w dziale 11;
    2. lokalach mieszkalnych (także częściach wspólnych budynku) znajdujących się w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w PKOB w dziale 12;
    3. obiektach sklasyfikowanych w PKOB w klasie ex 1264 - to jest wyłącznie w budynkach instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych.
  2. 23-procentową stawkę VAT, gdy prace konserwacyjne były wykonane w:
    1. lokalach użytkowych budynków niemieszkalnych sklasyfikowanych w PKOB w dziale 12;
    2. budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w PKOB w dziale 12.


W związku z powyższym zadano następujące pytania:

  1. Czy wykonanie wskazanych w niniejszym wniosku usług konserwacyjnych w budynkach i lokalach mieszkalnych (w przypadku, gdy wartość zużytych towarów nie przekracza 50% podstawy opodatkowania) opodatkowane jest według 8-procentowej stawki VAT...
  2. Czy wykonanie wskazanych w niniejszym wniosku prac konserwacyjnych w częściach wspólnych (klatki schodowe, piwnice, strychy, zsypy, suszarnie, pralnie, wózkarnie, itp.) budynków mieszkalnych oraz częściach wspólnych budynków niemieszkalnych, w których znajdują się lokale mieszkalne (w przypadku, gdy wartość zużytych towarów nie przekracza 50% podstawy opodatkowania) opodatkowane jest według 8 procentowej stawki VAT...
  3. Czy dokument oświadczenia składanego przez klienta w przedmiocie klasyfikacji budynku, lokalu, w którym prowadzone są prace konserwacyjne należy uznać za wystarczający dla potwierdzenia charakteru budynku i zastosowania obniżonej stawki VAT...


Zdaniem Wnioskodawcy

Spółka stoi na stanowisku, iż:

  1. wykonanie wskazanych w niniejszym wniosku usług konserwacyjnych w budynkach i lokalach mieszkalnych (w przypadku, gdy wartość zużytych towarów nie przekracza 50% podstawy opodatkowania) korzysta z preferencyjnego opodatkowania według 8 procentowej stawki VAT;
  2. wykonanie wskazanych w niniejszym wniosku prac konserwacyjnych w częściach wspólnych (klatki schodowe, piwnice, strychy, zsypy, suszarnie, pralnie, wózkarnie, itp.) budynków mieszkalnych oraz częściach wspólnych budynków niemieszkalnych, w których znajdują się lokale mieszkalne (w przypadku, gdy wartość zużytych towarów nie przekracza 50% podstawy opodatkowania) korzysta z preferencyjnego opodatkowania według 8-procentowej stawki VAT;
  3. oświadczenie, jako sporządzone w oparciu o dokumentację techniczno - budowlaną jest dokumentem wystarczającym do potwierdzenia charakteru budynku, w którym wykonywane są prace konserwacyjne.


Stanowisko Spółki odnośnie pytania nr 1

Opodatkowanie VAT usług konserwacyjnych

Ustawodawca mocą § 7 ust. 1 pkt 2 oraz 3 rozporządzenia z dnia 4 kwietnia 2011 roku w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: rozporządzenie wykonawcze) wprowadził preferencyjną, 8-procentową stawkę VAT dla świadczenia usług konserwacyjnych wykonanych w budynkach objętych społecznym programem mieszkaniowym oraz innych budynkach i lokalach mieszkalnych (z wyłączeniem lokali użytkowych).

Co do zasady ogólnej zatem wykonanie usługi konserwacyjnej w budynku lub lokalu mieszkalnym (zarówno objętym społecznym programem mieszkaniowym jak i poza nim) opodatkowane jest według 8-procentowej stawki VAT.

Ustawodawca przewidział dwa obostrzenia dla zastosowania obniżonej stawki VAT, a mianowicie:

  1. w zakres usług konserwacyjnych mogą wchodzić tylko roboty mające na celu utrzymanie sprawności technicznej elementów budynku lub jego części inne niż remont;
  2. wartość towarów bez podatku wchodzących w podstawę opodatkowania świadczenia robót konserwacyjnych nie przekracza 50% tej podstawy.


Ponadto, ustawodawca delegując ministra ds. finansów publicznych do wydania rozporządzenia wykonawczego wskazał, iż obniżenie stawek VAT powinno zostać dokonane z uwzględnieniem regulacji unijnych w tym zakresie (art. 41 ust. 16 pkt 3 ustawy o VAT). W tym miejscu należy wskazać, iż Dyrektywa VAT (2006/112/WE) w pozycji 10a załącznika nr 3 wskazuje, iż remonty i naprawy prywatnych budynków mieszkalnych, z wyłączeniem materiałów stanowiących znaczącą część wartości świadczonej usługi mogą korzystać z opodatkowania według obniżonej stawki VAT.

Interpretując zatem regulacje ustawy o VAT w zgodzie z zapisami Dyrektywy VAT należy uznać, iż wykonanie usługi konserwacji (rozumianej jako naprawa) w budynkach i lokalach mieszkalnych, w sytuacji, gdy wartość towarów bez podatku wchodzących w podstawę opodatkowania świadczenia robót konserwacyjnych nie przekracza 50% tej podstawy, opodatkowane jest według obniżonej do 8% stawki VAT.

Usługi świadczone przez Spółkę jako usługi konserwacji wskazane w rozporządzeniu wykonawczym

Zgodnie z § 7 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego usługi konserwacyjne korzystające z opodatkowania według 8-procentowej stawki VAT rozumiane są jako roboty mające na celu utrzymanie sprawności technicznej elementów budynku lub jego części inne niż remont.

W świetle przywołanej regulacji wszelkie roboty, które zmierzają do utrzymania sprawności technicznej budynków lub lokali mieszkalnych opodatkowane są według 8-procentowej stawki VAT.

Spółka pragnie wskazać, iż świadczone przez nią usługi konserwacyjne mieszczą się w zakresie wskazanym w rozporządzeniu wykonawczym. Celem wykonywanych bowiem przez X prac jest zapewnienie prawidłowej pracy węzłów cieplnych, instalacji ciepłej wody oraz instalacji centralnego ogrzewania. Niezakłócona praca wskazanych urządzeń stanowi o sprawności technicznej budynku, lokalu, w którym są zlokalizowane.

Spółka pragnie wskazać, iż świadczone przez nią usługi nie mają charakteru remontu – nie są bowiem prowadzone w celu odtworzenia niesprawnych urządzeń, a jedynie w celu zapewnienia prawidłowości ich bieżącego funkcjonowania.

Zgodnie bowiem z art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. Nr 243 poz. 1623 ze zm.) przez remont należy rozumieć wykonanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.

Jak podkreśla Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 5 kwietnia 2006 roku (sygn. akt II OSK 704/05) „przez pojęcie „bieżącej konserwacji” (...) należy rozumieć wykonanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót nie polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, ale mających na celu utrzymanie obiektu budowlanego w dobrym stanie, w celu jego zabezpieczenia przed szybkim zużyciem się, czy też zniszczeniem i dla utrzymania go w celu użytkowania w stanie zgodnym z przeznaczeniem tegoż obiektu. Tak więc bieżącą konserwacją będą prace budowlane wykonywane na bieżąco w węższym zakresie niż roboty budowlane określone jako remont”.

Ponadto, jak wskazał Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 31 października 2011 roku (sygn. IPPP2/443-853/11-4/JW) „roboty konserwacyjne to utrzymanie sprawności technicznej elementów budynku. Utrzymywać oznacza zachować w stanie niezmienionym, należytym”.

Spółka pragnie podkreślić, iż prowadzone przez nią prace w ramach usługi konserwacji nie posiadają cech remontu rozumianego we wskazany powyżej sposób. Usługi wykonywane przez X zmierzają bowiem do zachowania prawidłowości działania instalacji i urządzeń, nie są prowadzone w celu odtworzenia ich stanu pierwotnego, stąd pozbawione są cech remontu.

W tym miejscu należy wskazać, iż w skład wynagrodzenia za świadczone usługi konserwacji wliczona jest także wartość drobnych towarów zużytych przy wykonywaniu określonych prac. W znacznej części przypadków wartość zużytych towarów nie przekracza 50% wynagrodzenia (czyli podstawy opodatkowania).

W takiej sytuacji, nie jest zasadne wyodrębnianie ze świadczonej usługi wartości zużytych towarów - usługa konserwacji ma charakter kompleksowy i obejmuje szereg czynności zmierzających do utrzymania sprawności technicznej urządzeń łącznie z wymianą niektórych, drobnych elementów lub dołączeniem nowych.

Analogiczne stanowisko reprezentowane jest także wśród organów podatkowych. Przykładowo, w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 22 lipca 2011 roku (sygn. IBPP2/443-711/11/RSz) czytamy, iż „jeżeli przedmiotem sprzedaży jest usługa, wówczas nie można z niej wyłączyć poszczególnych elementów kosztów do odrębnej sprzedaży, ponieważ obrotem podatnika jest uzgodniona kwota za wykonanie określonej usługi, bez względu na jej poszczególne elementy (materiały, robocizna, transport, zużyta energia, narzędzia, itp.). Wyliczenie, co składa się na wykonaną usługę ma istotne znaczenie informacyjne przy ustalaniu ceny, jednak nie może uzasadniać odrębnego kwalifikowania poszczególnych elementów zawartych w tym wyliczeniu (dla celów podatkowych). (…) materiały są elementem wykonywanej usługi. A ponieważ przedmiotem umowy są usługi, które jak już wcześniej wskazano, podlegają opodatkowaniu według stawki podatku od towarów i usług w wysokości 8% i stawka ta odnosi się do całej wartości usługi, zatem opodatkowaniem tą stawką podatku objęte będą również materiały, ponieważ ich wartość stanowi element kalkulacyjny samej usługi”.

Natomiast Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji z dnia 15 listopada 2011 roku (sygn. ILPP1/443-1106/11-2/BD) doprecyzowuje, iż „aby móc wskazać, iż dana usługa jest usługą złożoną (kompleksową), winna składać się ona z różnych świadczeń, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na usługę złożoną składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu - do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne świadczenia pomocnicze. Natomiast usługę należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania usługi zasadniczej. Pojedyncza usługa traktowana jest zatem jak element usługi kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia usługi pomocniczej jest zdeterminowany przez usługę główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać usługi głównej bez usługi pomocniczej. Co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji gdy jedna usługa obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia usługi nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną usługę kompleksową obejmującą kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład świadczonej usługi wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu usługi kompleksowej. Stanowisko takie przedstawił również ETS w wyroku z dnia 26 lutego 1999 r., nr C-349/96 stwierdzając, iż „pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”.

W świetle powyższych argumentów Spółka pragnie podkreślić, iż wykonanie kompleksowej usługi konserwacji zmierzającej do zaspokojenia konkretnej potrzeby klienta, jaką jest utrzymanie sprawności technicznej urządzeń powinno podlegać opodatkowaniu według 8 procentowej stawki VAT. Taką kompleksową usługę konserwacji świadczy właśnie X. W zależności od zakresu prac zlecanych przez klienta Spółka wykonuje szereg czynności (przy których zużywa także niejednokrotnie drobne towary), których jedynym celem jest utrzymanie niezakłóconej pracy urządzeń. Klient zlecający prace Spółce nie jest zainteresowany otrzymaniem samego towaru w postaci np. uszczelki, jego intencją jest uzyskanie usługi konserwacji, której wykonanie wymaga zużycia przedmiotowej uszczelki.

Podsumowując, Spółka stoi na stanowisku, iż świadczone przez nią usługi opisane w niniejszym wniosku spełniają definicję z rozporządzenia wykonawczego dla uznania ich za usługi konserwacji opodatkowane według obniżonej do 8% stawki VAT. Fakt zużycia drobnych towarów przy wykonywaniu przedmiotowej usługi nie odbiera jej charakteru usługi konserwacyjnej dopóty dopóki wartość zużytych towarów nie przekroczy 50% podstawy opodatkowania usługi.

Węzły i instalacje jako element budynku mieszkalnego

Z treści § 7 ust. 1 pkt 2 oraz 3 rozporządzenia wykonawczego należy wysnuć wniosek, iż preferencyjna, obniżona do 8% stawka VAT ma zastosowanie do robót konserwacyjnych odnoszących się do budynków i lokali mieszkalnych, bez znaczenia, czy są to obiekty objęte społecznym programem mieszkaniowym, czy też nie.

Taką interpretację przywołanej regulacji prezentują także organy podatkowe. Przykładowo, w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 16 września 2010 roku (sygn. ITPP1/443-578a/10/AJ) czytamy, iż „z powołanych regulacji prawnych wynika zatem, iż 7% stawka podatku od towarów i usług ma zastosowanie w całym budownictwie mieszkaniowym, zarówno objętym społecznym programem mieszkaniowym, jak i nieobjętym tym programem”.

W świetle powyższego prace konserwacyjne prowadzone zarówno w budynku mieszkalnym, jak i lokalu mieszkalnym będą korzystały z opodatkowania VAT według obniżonej, 8 procentowej stawki VAT.

Stanowisko Spółki odnośnie pytania nr 2

W opinii Spółki także prace konserwacyjne prowadzone w częściach wspólnych budynków mieszkalnych (PKOB 11) oraz częściach wspólnych budynków niemieszkalnych (PKOB 12), w których znajdują się lokale mieszkalne będą korzystały z obniżonej do 8% stawki VAT.

Prace konserwacyjne prowadzone w częściach wspólnych budynków mieszkalnych

Zgodnie z objaśnieniami wstępnymi do PKOB budynki to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych.

Budynki mieszkalne natomiast są to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadkach, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem.

W świetle powyższych uwag należy przyjąć, iż budynek mieszkalny to obiekt budowlany wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, którego co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest do celów mieszkalnych.

Takie rozumienie budynku mieszkalnego nakazuje przyjąć, iż instalacje dostarczające ciepło i wodę zlokalizowane wewnątrz obiektu (bez znaczenia czy znajdują się w samym lokalu mieszkalnym, czy też w części wspólnej budynku) stanowią jego integralny element. Usługi wykonywane na takich instalacjach rozumiane są jako usługi odnoszące się do samego budynku mieszkalnego.

W takiej sytuacji usługi konserwacji, które świadczy Spółka na instalacjach sieci cieplnych i sieci zaopatrzenia w ciepłą wodę wbudowanych w budynkach mieszkalnych de facto dotyczą tegoż budynku mieszkalnego. Regulacje PKOB jednoznacznie bowiem wskazują na integralność instalacji technicznych oraz budynku, w którym są one zlokalizowane.

W świetle powyższego zatem, prace konserwacyjne prowadzone przez Spółkę w częściach wspólnych budynku mieszkalnego jako odnoszące się do samego budynku mieszkalnego mogą korzystać z opodatkowania według 8-procentowej stawki VAT.

Prace konserwacyjne prowadzone w częściach wspólnych budynków niemieszkalnych, w których znajdują się lokale mieszkalne

W objaśnieniach wstępnych do PKOB czytamy, iż część „mieszkaniowa” budynku mieszkalnego obejmuje pomieszczenia mieszkalne (kuchnie, pokoje wypoczynkowe, sypialnie), pomieszczenia pomocnicze, piwnice oraz pomieszczenia ogólnego użytkowania (np. wózkarnie, suszarnie).

W świetle powyższego należy uznać, iż część mieszkaniowa budynku obejmuje także części wspólne takie jak piwnice, wózkarnie czy klatki schodowe. W sytuacji zatem, gdy Spółka prowadzi prace w częściach wspólnych budynku niemieszkalnego z lokalami mieszkalnymi należy uznać, iż prace te prowadzone są de facto w części mieszkaniowej budynku.

W takim przypadku zatem, wykonanie usług konserwacyjnych w częściach wspólnych budynku niemieszkalnego z lokalami mieszkalnymi traktowane jest jako wykonanie prac w lokalu mieszkalnym (w części mieszkaniowej) i podlega opodatkowaniu według 8 procentowej stawki VAT.

Podsumowując, usługi konserwacyjne prowadzone przez Spółkę w częściach wspólnych budynku mieszkalnego oraz częściach wspólnych budynku niemieszkalnego, w którym znajdują się lokale mieszkalne powinny korzystać z preferencyjnej, obniżonej do 8% stawki VAT.

Stanowisko Spółki odnośnie pytania nr 3

Oświadczenie, jako dokument potwierdzający charakter budynku

W pierwszej kolejności należy wskazać, iż ustawa o VAT nie zawiera szczegółowych wytycznych w kwestii dokumentowania prawa do skorzystania z obniżonej stawki VAT. Ustawodawca podkreśla jedynie, iż spełnienie warunków obiektywnych pozwala podatnikowi zastosować obniżoną stawkę VAT. W gestii podatnika pozostaje natomiast sposób udokumentowania faktu spełnienia tychże warunków obiektywnych.

Zgodnie z art. 180 Ordynacji podatkowej jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Jeżeli przepis prawa nie wymaga urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego w drodze zaświadczenia, organ podatkowy odbiera od strony, na jej wniosek, oświadczenie złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania.

Przywołana regulacja wskazuje jednoznacznie, iż dowodem w postępowaniu podatkowym może być każdy dokument który jest zgodny z prawem. Ponadto, co do zasady oświadczenie podatnika, co do spełnienia się określonych przesłanek, czy zaistnienia określonego zdarzenia należy uznać za wystarczające dla potwierdzenia wystąpienia określonego faktu. Urzędowe zaświadczenie jest niezbędne tylko i wyłącznie w przypadku, gdy ustawa podatkowa obowiązek posiadania takiego urzędowego potwierdzenia jasno i precyzyjnie wymaga.

Odnosząc się natomiast do kwestii opodatkowania usług konserwacyjnych według obniżonej, 8 procentowej stawki VAT ustawodawca nie nałożył na podatnika obowiązku posiadania urzędowego potwierdzenia charakteru budynku, w którym przedmiotowe usługi są świadczone. W takiej sytuacji, każdy dokument, łącznie z samym oświadczeniem podatnika, należy uznać za wystarczający dla potwierdzenia przeznaczenia budynku, czy lokalu, w którym X prowadzi prace konserwacyjne.

Ponadto, Spółka pragnie nadmienić, iż sporządzone każdorazowo oświadczenie odnośnie charakteru budynku, w którym prowadzone są prace konserwacyjne zawiera szczegółowe informacje odnośnie zarówno lokalizacji samego obiektu, jego charakteru, jak i zakresu i miejsca przeprowadzonych prac konserwacyjnych. Takie oświadczenie sporządzane jest w oparciu o dane techniczne, którymi dysponuje klient zlecający prace. W przypadku każdej wątpliwości odnośnie danych podanych w oświadczeniu zarówno Spółka, jak i organ podatkowy ma możliwość sięgnięcia do dokumentacji technicznej budynku (mocą umowy klient ma taką możliwość zapewnić).

W świetle powyższego posiadanie oświadczenia klienta w przedmiocie charakteru budynku, w którym prowadzone są prace konserwacyjne należy uznać za wystarczający dowód dokumentujący fakt spełnienia przesłanki dla zastosowania obniżonej stawki VAT.

Przyjęcie powyższego rozwiązania pozostawałoby również w zgodzie z zasadą proporcjonalności zawartą w art. 5 Traktatu Unii Europejskiej, zgodnie z którą państwa członkowskie mogą nakładać na obywateli tylko takie obowiązki, które są niezbędne dla osiągnięcia celów zakładanych przez dyrektywy. Istotne znaczenie przedmiotowej zasady podkreśla Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, który w wyroku z dnia 10 lipca 2008 roku (sprawa C-25/07) wskazał, iż „państwa członkowskie mają uzasadniony interes w podejmowaniu odpowiednich kroków w celu ochrony swych interesów finansowych (...). Jednak państwa członkowskie muszą zgodnie z zasadą proporcjonalności stosować środki, które umożliwiając im efektywne osiąganie takiego celu, jednocześnie w jak najmniejszym stopniu zagrażają celom i zasadom wynikającym z odpowiednich przepisów wspólnotowych”.

W opinii Spółki posiadanie oświadczenia odnośnie charakteru budynku, w którym prowadzone są prace konserwacyjne pozwala na udokumentowanie spełnienia przesłanek dla zastosowania obniżonej stawki VAT (zapobiega w ten sposób nadużyciom), a jednocześnie nie jest środkiem uciążliwym dla podatnika. Nieuprawnione byłoby, w świetle zasady proporcjonalności, nakładanie na X obowiązku gromadzenia dla każdego pojedynczego budynku, lokalu całej dokumentacji technicznej poświadczającej jego przeznaczenie. Byłaby to z jednej strony nadmierna formalność, która z drugiej strony nie wynika wprost z żadnego przepisu prawa krajowego jak i przepisów UE.

W świetle powyższego należy uznać, iż oświadczenie, jako sporządzone w oparciu o dokumentację techniczno - budowlaną jest dokumentem wystarczającym do potwierdzenia charakteru budynku, w którym wykonywane są prace konserwacyjne.

Podsumowanie

W świetle argumentów zaprezentowanych w niniejszym wniosku należy uznać, iż prace wykonywane przez X na zlecenie klientów stanowią de facto usługi konserwacyjne, o których mowa w § 7 ust. 1 pkt 2 oraz 3 rozporządzenia wykonawczego. Usługi te korzystają z preferencyjnego opodatkowania, w sytuacji, gdy wartość netto towarów użytych do ich wyświadczenia nie przekracza 50% podstawy opodatkowania.

Prace konserwacyjne, gdy wykonywane są w budynkach mieszkalnych, lokalach mieszkalnych, częściach wspólnych budynków mieszkalnych oraz częściach wspólnych budynków niemieszkalnych z lokalami mieszkalnymi podlegają opodatkowaniu według obniżonej do 8% stawki VAT.

Natomiast wystarczającym potwierdzeniem przeznaczenia budynku, lokalu, w którym prace konserwacyjne są prowadzone jest oświadczenie uzyskane przez Spółkę od klienta zlecającego roboty.

W związku z powyższym Spółka wnosi o potwierdzenie jej stanowiska w odniesieniu do wszystkich trzech pytań zawartych w niniejszym wniosku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zakres tych czynności sformułowany został odpowiednio w art. 7 i w art. 8 ww. ustawy. I tak, na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Przy czym, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy o VAT). Natomiast, w myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Podstawowa stawka podatku od towarów i usług – stosownie do art. 41 ust. 1 cyt. ustawy – wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże, na podstawie art. 146a pkt 1 ustawy o VAT, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%, z zastrzeżeniem art. 146f.

Zarówno w treści ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Stosownie zatem do art. 41 ust. 2 ww. ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. Natomiast, od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%, z z zastrzeżeniem art. 146f (art. 146a pkt 2 ustawy o VAT).

Stosownie zaś do art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym – zgodnie z ust. 12a cyt. artykułu - rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Przepis art. 41 ust. 12b ustawy o podatku od towarów i usług stanowi, iż do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

  1. budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m²;
  2. lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m².


W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej (art. 41 ust. 12c ustawy o VAT).

Z powyższych uregulowań wynika, że budowę, remonty, modernizację, termomodernizację lub przebudowę obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, należy opodatkować preferencyjną – 8% stawką podatku VAT. Należy jednak podkreślić, iż istotna jest tutaj powierzchnia lokali mieszkalnych i budynków mieszkalnych jednorodzinnych, gdyż obniżona 8% stawka podatku ma zastosowanie jedynie do lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa nie przekracza 150 m² oraz do budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa nie przekracza 300 m².

Obiektami budownictwa mieszkaniowego są budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11 (art. 2 pkt 12 ustawy o VAT).

Jak wynika z powyższego, ustawa o VAT, poprzez podanie klasyfikacji odwołuje się do PKOB. Zatem, dla celów podatku od towarów i usług stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112 poz. 1316 ze zm.), stanowiącego usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych.

Zgodnie z cyt. wyżej rozporządzeniem w sprawie PKOB, w dziale 11 mieszczą się budynki mieszkalne. Dział ten obejmuje następujące grupy:

  • 111 - budynki mieszkalne jednorodzinne,
  • 112 - budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe,
  • 113 - budynki zbiorowego zamieszkania.

    Natomiast w dziale 12 znajdują się budynki niemieszkalne. Dział ten obejmuje:
  • 121 - hotele i budynki zakwaterowania turystycznego,
  • 122 - budynki biurowe,
  • 123 - budynki handlowo-usługowe,
  • 124 - budynki transportu i łączności,
  • 125 - budynki przemysłowe i magazynowe,
  • 126 - ogólnodostępne obiekty kulturalne, budynki o charakterze edukacyjnym, budynki szpitali i zakładów opieki medycznej oraz budynki kultury fizycznej,
  • 127 - pozostałe budynki niemieszkalne.

Wskazać należy, iż stosownie do § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73 poz. 392 ze zm.), stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 8% dla:

  1. robót konserwacyjnych dotyczących budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym;
  2. robót konserwacyjnych dotyczących:
    1. obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych,
    2. lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12
    1. w zakresie, w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 2.


Przez roboty konserwacyjne, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, rozumie się roboty mające na celu utrzymanie sprawności technicznej elementów budynku lub jego części inne niż remont (§ 7 ust. 2 ww. rozporządzenia).

Zwrócić należy uwagę, iż na podstawie § 7 ust. 3 ww. rozporządzenia, przepisu ust. 1 pkt 3 nie stosuje się, jeżeli wartość towarów bez podatku wchodzących w podstawę opodatkowania świadczenia robót konserwacyjnych przekracza 50% tej podstawy.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz cyt. rozporządzeń nie definiują pojęcia budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji czy przebudowy, dlatego też w tym zakresie należy odwołać się do przepisów prawa budowlanego.

Zgodnie ze słownikiem pojęć zawartym w art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane (t.j. Dz. U z 2010 r. Nr 243 poz. 1623 ze zm.), przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.

Z kolei w znaczeniu słownikowym (http://sjp.pwn.pl) „remont” oznacza doprowadzenie jakiegoś budynku lub urządzenia do stanu używalności; „montaż” to składanie maszyn, aparatów, urządzeń itp. z gotowych części, a także zakładanie, instalowanie urządzeń technicznych, natomiast „instalacja” oznacza montowanie gdzieś urządzeń technicznych.

Z przedstawionego w złożonym wniosku stanu faktycznego wynika, iż w ramach prowadzonego przedsiębiorstwa Spółka wykonuje na zlecenie klientów prace konserwacyjne węzłów cieplnych oraz w instalacjach: ciepłej wody użytkowej i centralnego ogrzewania. Czynności te zmierzają do utrzymania sprawności działania węzłów cieplnych, instalacji ciepłej wody użytkowej oraz instalacji centralnego ogrzewania. Przy wykonywaniu ww. usług X zużywa drobne towary tj. uszczelki, zamocowania, smary, oleje, farby etc. Wartość zużytych towarów włączona jest do ceny usługi konserwacji i, co do zasady nie przekracza wartości 50% podstawy opodatkowania z tytułu wykonania usługi. Jeżeli wartość netto towarów zużytych do wykonywania robót konserwacyjnych przekracza 50% tego wynagrodzenia, wówczas kwota wynagrodzenia opodatkowana jest według podstawowej stawki VAT. Usługi konserwacji Spółka wykonuje w budynkach i lokalach mieszkalnych, w budynkach i lokalach użytkowych oraz w częściach wspólnych budynków mieszkalnych i niemieszkalnych. Spółka dokonuje klasyfikacji budynków i lokali, w których prowadzone są prace konserwacyjne w oparciu o oświadczenie składane przez klienta zlecającego prace.

Zgodnie z powołaną wyżej definicją zawartą w § 7 ust. 2 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r., przez roboty konserwacyjne rozumie się roboty mające na celu utrzymanie sprawności technicznej elementów budynku lub jego części inne niż remont.

W tym miejscu wskazać należy, iż ww. definicję ustawodawca wprowadził w celu odróżnienia robót konserwacyjnych od remontu. Przez roboty konserwacyjne rozumie się bowiem roboty, które nie polegają na odtworzeniu stanu pierwotnego, ale mają na celu utrzymanie instalacji w dobrym stanie, w celu zabezpieczenia przed szybkim zużyciem się czy też zniszczeniem i dla utrzymania jej w celu użytkowania w stanie zgodnym z przeznaczeniem. Tak więc konserwacją będą prace wykonywane na bieżąco w węższym zakresie niż roboty budowlane określone jako remont.

Takie też stanowisko przyjął Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 5 kwietnia 2006 r., sygn. akt II OSK 704/05, w którym stwierdził, że „Przez pojęcie „bieżącej konserwacji” o jakiej mowa w art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego należy rozumieć wykonanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót nie polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, ale mających na celu utrzymanie obiektu budowlanego w dobrym stanie, w celu jego zabezpieczenia przed szybkim zużyciem się, czy też zniszczeniem i dla utrzymania go w celu użytkowania w stanie zgodnym z przeznaczeniem tegoż obiektu. Tak więc bieżącą konserwacją będą prace budowlane wykonywane na bieżąco w węższym zakresie niż roboty budowlane określone jako remont”.

Roboty konserwacyjne to utrzymanie sprawności technicznej elementów budynku. Utrzymywać oznacza zachować w stanie niezmienionym, należytym. Wykładnia językowa wskazuje zatem, że w pojęciu konserwacji nie mieści się naprawa niedziałających urządzeń, bo ta polega na przywróceniu ich sprawności.

Z całą pewnością za roboty konserwacyjne nie można uznać – spośród wymienionych przez Wnioskodawcę w stanie faktycznym: likwidacji przecieków, wymiany uszkodzonych urządzeń na nowe dostarczone przez klienta – przypadki awaryjne, uzupełnienia izolacji termicznej zdemontowanej lub uszkodzonej podczas wykonywania robót, uzupełnienia powłoki farby antykorozyjnej urządzeń i rurociągów uszkodzonej podczas wykonywania robót, awaryjne naprawy zaworów, zabezpieczenie awarii spowodowanych korozją, naprawa awaryjnych pęknięć rurociągów, a także naprawy pojedynczych grzejników lub ich wymiany na grzejniki dostarczone przez klienta. Powyższe stanowią w istocie remont, o którym mowa w ww. art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, bowiem usuwanie zaistniałej już awarii jest związane z wykonaniem zespołu czynności, w wyniku których przywracana jest sprawność uszkodzonej instalacji.

Tym samym, preferencyjna stawka podatku VAT 8% znajduje zastosowanie do wyżej wymienionych czynności, stanowiących remont, lecz wykonywanych wyłącznie w obiektach budowlanych lub ich częściach zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, tj. budynkach mieszkalnych stałego zamieszkania sklasyfikowanych w PKOB w dziale 11 lub ich częściach (z wyłączeniem lokali użytkowych), w lokalach mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w PKOB w dziale 12, a także w obiektach sklasyfikowanych w PKOB w klasie ex 1264 (wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych), z uwzględnieniem limitów powierzchni użytkowej określonych w art. 41 ust. 12b i 12c ustawy o VAT.

Natomiast pozostałe czynności wymienione w stanie faktycznym, tj.: likwidacja niedogrzewań (w przypadku niedrożności usunięcie ich poprzez płukanie wodą bądź płukanie chemiczne urządzeń węzła, regulacja urządzeń automatycznych); korekta nastaw zaworów regulacyjnych, czyszczenie siatki filtrów i odmulaczy, okresowe przełączenie pracy pomp obiegowych, kontrola działania zaworów bezpieczeństwa i sprawdzanie ich nastaw, doregulowanie nastaw zaworów automatycznej regulacji do rzeczywistych potrzeb budynku, typowanie wymienników ciepła do czyszczenia (płukania chemicznego), kontrola prawidłowości działania urządzeń węzła cieplnego, typowanie urządzeń węzła do remontu lub wymiany, kontrola prawidłowości działania urządzeń zabezpieczających (nastawy termików, wyłączników p. porażeniowych), konserwacja ciepłomierza, uwierzytelnienie ciepłomierza, konserwacja rozdzielni elektrycznych (w tym wymiana przepalonych bezpieczników elektrycznych), konserwacja instalacji elektrycznej siłowej oraz oświetleniowej, uzupełnianie oleju w tulejach termometrów, wymiana termometrów, płukanie wodą filtrów i odmulaczy, płukanie wodą instalacji węzła, uzupełnienie wody w instalacji węzła (odpowietrzanie) i uruchamianie węzła, uzupełnianie wody w instalacji centralnego ogrzewania (odpowietrzanie) i jej uruchamianie; likwidacja lokalnych zakłóceń w dostawie ciepła, likwidacja zapowietrzeń instalacji, udrożnianie instalacji, płukanie pojedynczych grzejników wodą, odmrażanie instalacji w pomieszczeniach ogólnych (klatki schodowe, piwnice, strychy, zsypy, suszarnie, pralnie, wózkarnie, itp.); naprawa lub wymiana manometrów, uznać należy za roboty konserwacyjne, o których mowa w ww. § 7 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów. Wyżej wymienione roboty konserwacyjne opodatkowane są obniżoną 8% stawką VAT w przypadku, gdy dotyczą one budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, tj. budynków mieszkalnych jednorodzinnych o powierzchni użytkowej do 300 m² oraz lokali mieszkalnych o powierzchni użytkowej do 150 m² (§ 7 ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia). Preferencyjna stawka ma również zastosowanie - bez względu na limity powierzchni użytkowej - do obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy lub ich części (z wyłączeniem lokali użytkowych), oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12 (§ 7 ust. 1 pkt 3 ww. rozporządzenia), pod warunkiem jednak, że wartość towarów bez podatku wchodzących w podstawę opodatkowania świadczenia tych robót konserwacyjnych nie przekracza 50% tej podstawy.

W pozostałych przypadkach w przedmiotowej sprawie należy zastosować podstawową stawkę podatku VAT, 23%, o której mowa w art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT.

Odnosząc się do usług świadczonych w częściach wspólnych budynków mieszkalnych oraz budynków niemieszkalnych, w których znajdują się lokale mieszkalne, wskazać należy, iż według PKOB, budynki to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych. Przystosowane są do przebywania ludzi, zwierząt lub ochrony przedmiotów. Budynki dzielą się na mieszkalne i niemieszkalne. Budynki mieszkalne są to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadkach, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem. Budynki niemieszkalne są to obiekty budowlane wykorzystywane głównie dla potrzeb niemieszkalnych. W przypadku, gdy co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest do celów mieszkalnych, budynek klasyfikowany jest jako budynek mieszkalny. Natomiast część „mieszkaniowa” budynku mieszkalnego obejmuje pomieszczenia mieszkalne (kuchnie, pokoje wypoczynkowe, sypialnie), pomieszczenia pomocnicze, piwnice oraz pomieszczenia ogólnego użytkowania (np. wózkarnie, suszarnie).

Ponadto, ani ustawa o VAT, ani rozporządzenia wykonawcze do niej nie zawierają definicji lokalu mieszkalnego oraz lokalu użytkowego. W związku z powyższym należy posłużyć się definicjami zawartymi w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75 poz. 690 ze zm.).

Zgodnie z § 3 pkt 9 ww. rozporządzenia, przez mieszkanie rozumie się zespół pomieszczeń mieszkalnych i pomocniczych, mający odrębne wejście, wydzielony stałymi przegrodami budowlanymi, umożliwiający stały pobyt ludzi i prowadzenie samodzielnego gospodarstwa domowego. Pomieszczeniem technicznym jest pomieszczenie przeznaczone dla urządzeń służących do funkcjonowania i obsługi technicznej budynku, zaś pomieszczeniem gospodarczym - pomieszczenie znajdujące się poza mieszkaniem lub lokalem użytkowym, służące do przechowywania przedmiotów lub produktów żywnościowych użytkowników budynku, materiałów lub sprzętu związanego z obsługą budynku, a także opału lub odpadów stałych (§ 3 pkt 12 i 13 cyt. rozporządzenia).

Stosownie zaś do pkt 14 ww. przepisu, przez lokal użytkowy należy rozumieć jedno pomieszczenie lub zespół pomieszczeń, wydzielone stałymi przegrodami budowlanymi, niebędące mieszkaniem, pomieszczeniem technicznym albo pomieszczeniem gospodarczym.

Natomiast z uregulowań zawartych w art. 3 pkt 1 lit. a ustawy prawo budowlane wynika, iż pod pojęciem obiektu budowlanego rozumie się budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi. Budynkiem zaś jest taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach (art. 3 pkt 2 ustawy prawo budowlane).

Niewątpliwie taką, wbudowaną w budynku instalacją jest instalacja dostarczająca ciepło i wodę. Z pewnością nie może ona zostać uznana za instalację, która jest związana wyłącznie z lokalami mieszkalnymi czy też niemieszkalnymi – jeżeli takowe występują jednocześnie w danym budynku.

Stąd też w odniesieniu do robót konserwacyjnych i prac remontowych (według podziału zaprezentowanego powyżej) wykonywanych w częściach wspólnych danego budynku (takich jak klatki schodowe, piwnice, strychy, zsypy, suszarnie, pralnie, wózkarnie, itp.) winna mieć zastosowanie stawka podatku taka jak do tego budynku jako całości – tj. 8% dla obiektów budownictwa mieszkaniowego, tj. budynków mieszkalnych sklasyfikowanych w PKOB w dziale 11 oraz obiektów sklasyfikowanych w PKOB w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, a także stawka VAT 23% - dla budynków niemieszkalnych sklasyfikowanych w PKOB w dziale 12.

Wskazać należy, iż bez znaczenia jest w tej sytuacji fakt, iż w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w PKOB w dziale 12 znajdują się również lokale mieszkalne. Wnioskodawca wskazuje, iż w objaśnieniach wstępnych do PKOB czytamy, iż część „mieszkaniowa” budynku mieszkalnego obejmuje pomieszczenia mieszkalne (kuchnie, pokoje wypoczynkowe, sypialnie), pomieszczenia pomocnicze, piwnice oraz pomieszczenia ogólnego użytkowania (np. wózkarnie, suszarnie) i w sytuacji, gdy Spółka prowadzi prace w częściach wspólnych budynku niemieszkalnego z lokalami mieszkalnymi należy uznać, iż prace te prowadzone są w części mieszkaniowej budynku. Z powyższym nie sposób się zgodzić, głównie z tego względu, iż powołane objaśnienie do PKOB dotyczące części mieszkaniowej dotyczy budynku mieszkalnego, a nie niemieszkalnego sklasyfikowane w dziale 12, a w którym znajdują się lokale mieszkalne. Poza tym, ustawodawca w cyt. powyżej art. 41 ust. 12a ustawy o VAT oraz § 7 ust. 1 pkt 3 lit. a rozporządzenia wykonawczego wyraźnie wskazuje, iż preferencyjna stawka podatku dotyczy wyłącznie lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w PKOB w dziale 12.

Odnosząc się natomiast do uznania oświadczenia składanego przez klienta za wystarczający sposób potwierdzenia charakteru budynku, w którym prowadzone są prace wskazać należy, iż status obiektu wynika z dokumentów, w których zawarte są dane stanowiące o jego przynależności do odpowiedniego obiektu w grupowaniu PKOB. Poza tym, w zakresie zastosowania właściwej stawki opodatkowania to na Podatniku ciąży odpowiedzialność w zakresie udowodnienia wystąpienia okoliczności uzasadniających zastosowanie stawki podatku innej niż stawka podstawowa, tj. w tym przypadku 8%. Ustawodawca oczekuje, aby to podatnik wykazał, że świadczone przez niego usługi są związane z budownictwem mieszkaniowym. Powyższe ma wynikać z materiału dowodowego jakim dysponuje Podatnik. Ustawa o podatku od towarów i usług oraz rozporządzenia wydane na jej podstawie nie określają rodzaju i formy dokumentów, jednakże podatnik powinien posiadać w swojej dokumentacji dowody wiarygodne, które formalnie i w sposób niebudzący wątpliwości określać będą status danego budynku.

W świetle powyższego, dokonując oceny prawidłowości stanowiska Wnioskodawcy, stwierdzić należy, że fakt posiadania przez Wnioskodawcę oświadczeń składanych przez klientów nie jest wystarczającym do zastosowania preferencyjnej stawki podatku VAT. Dokumenty uprawniające do obniżenia stawki podatku powinny być wiarygodne i w sposób niebudzący wątpliwości winny potwierdzać związek wykonanych robót z budownictwem mieszkaniowym. Samo oświadczenie nabywcy usługi nie stanowi wystarczającego dowodu dla Wnioskodawcy, który będzie z tego oświadczenia wywodził dla siebie określone skutki podatkowe.

Zatem, Wnioskodawca jest władny zastosować właściwą stawkę podatku do świadczonych usług w zależności od statusu obiektu wynikającego z odpowiednich dokumentów a nie na podstawie otrzymanego od klienta oświadczenia.

Mając powyższe na względzie, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie przedstawionego stanu faktycznego, w odniesieniu do wszystkich trzech pytań zawartych we wniosku, należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.



doradcapodatkowy.com gdy potrzebujesz własnej indywidualnej interpretacji podatkowej.

Mechanizm kojarzenia podobnych interpretacji
Dołącz do zarejestrowanych użytkowników i korzystaj wygodnie z epodatnik.pl.   Rejestracja jest prosta, szybka i bezpłatna.

Reklama

Przejrzyj zasięgi serwisu epodatnik.pl od dnia jego uruchomienia. Zobacz profil przeciętnego użytkownika serwisu. Sprawdź szczegółowe dane naszej bazy mailingowej. Poznaj dostępne formy reklamy: display, mailing, artykuły sponsorowane, patronaty, reklama w aktywnych formularzach excel.

czytaj

O nas

epodatnik.pl to źródło aktualnej i rzetelnej informacji podatkowej. epodatnik.pl to jednak przede wszystkim źródło niezależne. Niezależne w poglądach od aparatu skarbowego, od wymiaru sprawiedliwości, od inwestorów kapitałowych, od prasowego mainstreamu.

czytaj

Regulamin

Publikacje mają charakter informacyjny. Wydawca dołoży starań, aby informacje prezentowane w serwisie były rzetelne i aktualne. Treści prezentowane w serwisie stanowią wyraz przekonań autorów publikacji, a nie źródło prawa czy urzędowo obowiązujących jego interpretacji.

czytaj