Naczelnik Urzędu Skarbowego Kraków-Stare Miasto, działając na podstawie art. 14 a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), w odpowiedzi na Pana wniosek o udzielenie pisemnej informacji o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego uprzejmie informuje, że

zgodnie z art. 22 a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22 c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością.
Odpisów amortyzacyjnych można więc dokonywać od wartości początkowej kompletnego i zdatnego do użytku w dniu przyjęcia do użytkowania środka trwałego.

Z przedstawionego przez Pana opisu stanu faktycznego wynika, że na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą dokonał Pan zakupu lokalu, który po wykończeniu został przekazany do użytku. Wszelkie zatem wydatki związane z wykończeniem tego lokalu umożliwiające jego wykorzystanie lub powodujące wzrost jego wartości użytkowej skutkują podniesieniem jego wartości początkowej stanowiącej podstawę dokonywania odpisów amortyzacyjnych. Zakup urządzeń będących częściami składowymi środka trwałego, po jego oddaniu do użytkowania, których cena nabycia przekracza 3 500,00 zł., również spowoduje powiększenie wartości początkowej środka trwałego. Natomiast wydatki poniesione na nabycie wyposażenia lokalu (np. meble), które stanowią odrębne nie związane z lokalem urządzenia, winny być potraktowane jako samodzielne środki trwałe od których można dokonywać odpisów amortyzacyjnych wg. właściwych dla nich stawek.

Jednocześnie tut. Urząd informuje, że aby dany wydatek (odpisy amortyzacyjne) mógł być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, to musi zachodzić bezpośredni przyczynowo - skutkowy związek pomiędzy jego poniesieniem, a osiągniętym przychodem.

Ciężar dowodu istnienia takiego związku spoczywa na podatniku jako na osobie wyciągającej z tego związku skutki prawne w postaci obniżenia podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.