W myśl przepisu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów.

Ustawodawca w art. 15 ust. 4 w/w ustawy stanowi, że koszty uzyskania przychodów są potrącalne tylko w tym roku podatkowym, którego dotyczą tj. są potrącalne także koszty uzyskania poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy, lecz dotyczące przychodów roku podatkowego oraz określone co do rodzaju i kwoty koszty uzyskania, które zostały zarachowane chociaż ich jeszcze nie poniesiono, jeżeli odnoszą się do przychodów danego roku podatkowego, chyba że ich zarachowanie nie było możliwe; w tym przypadku są one potrącalne w roku, w którym zostały poniesione.

Z analizy powyższego przepisu wynika zasada, że koszty poniesione w celu uzyskania przychodów można potrącić w roku podatkowym, w którym przychód ten wystąpił albo powinien wystąpić. Nie jest zatem istotny rok poniesienia kosztów.

Od tej zasady istnieje wyjątek:

można potrącić koszty jeszcze nie poniesione, jeżeli:

- odnoszą się do danego roku podatkowego (w rozważanym przypadku wynikają z porozumienia zawartego w danym roku podatkowym),

- są określone co do rodzaju i kwoty,

- zostały zarachowane, mimo że ich jeszcze nie poniesiono.

Przy czym wszystkie trzy wymienione warunki muszą wystąpić łącznie.

Wypłata odpraw pracownikom z tytułu programu dobrowolnych odejść stanowi koszt uzyskania przychodów lecz trudno wiązać ją z konkretnym przychodem.

Jeżeli jednak ustalenie kwoty odpraw należnych pracownikom z chwilą rozwiązania stosunku pracy i ich zarachowanie w ciężar kosztów w roku 2003 było możliwe to pomimo wypłacenia przedmiotowych odpraw w roku 2004 można zaliczyć je w ciężar kosztów uzyskania przychodów roku 2003.