Naczelnik Urzędu Skarbowego w Opatowie udzieloną odpowiedź pismem PP/443-3/04 z dnia 31.05.2004 r., w sprawie stosowania przepisów prawa podatkowego przy sprzedaży używanych samochodów we własnym imieniu i na własny rachunek oraz w wykonaniu umowy komisu, tj. sprzedaży we własnym imieniu, ale na cudzy rachunek, prostuje i uzupełnia:

W przypadku zastosowania szczególnych procedur opodatkowania w systemie marży, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od towarów i usług nie występuje wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów. Dlatego też niewłaściwie powołano przepis art. 31 ustawy o podatku od towarów i usług definiującego podstawę opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

Zgodnie z art.120 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług podstawą opodatkowania jest marża stanowiąca różnicę między całkowitą kwotą, którą ma zapłacić nabywca towaru, a kwotą nabycia, pomniejszona o kwotę podatku.

Z przepisów ustawy nie wynika, wprost, co należy rozumieć pod pojęciem kwoty nabycia.

Zatem, przy ustalaniu kwoty nabycia należy uwzględniać przepisy art. 26a (B) (3) VI Dyrektywy Rady z dnia 17.05.1997 r. w sprawie harmonizacji przepisów państw członkowskich, dotyczących podatków obrotowych - Wspólny system podatku od wartości dodanej; ujednolicona podstawa opodatkowania (77/388/EWG).

Zgodnie z art. 26a (B) (3) VI Dyrektywy ceną nabycia jest wszystko to, co stanowi wynagrodzenie, włączając w to subwencje bezpośrednio związane z tego rodzaju transakcją, podatki, pobrania oraz opłaty, a także wydatki towarzyszące, takie jak koszty prowizji, opakowania, transportu oraz ubezpieczenia – uzyskane lub, które zostanie uzyskane od podatnika – pośrednika przez jego dostawcę.

Kwota nabycia będąca podstawą do wyliczenia marży stanowi wówczas wartość, jaką podatnik płaci dostawcy za towar.

W skład kwoty nabycia będą wchodziły również wszelkie wydatki dodatkowe, takie jak: prowizje, koszty opakowania, transportu oraz ubezpieczenia – ale tylko wtedy, jeżeli takie wydatki są pobierane przez sprzedawcę i stanowią składnik ceny.

W przeciwnym wypadku dodatkowe koszty związane z daną transakcją nie będą zwiększać ceny nabycia, natomiast stanowić one będą wydatki kosztowe związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.