Zgodnie z art. 19 ust. 11 cytowanej ustawy, jeżeli przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi otrzymano część należności w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę obowiązek podatkowy powstaje z chilą otrzymania w tej części.
Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN (t. I, Warszawa 1994 r.) kaucja jest to suma pieniężna złożona jako gwarancja dotrzymania zobowiazania i stanowiąca odszkodowanie w razie niedopełnienia zobowiązania. Jak zatem wynika z przytoczonego zakresu znaczeniowego pojęcia "kaucja" nie stanowi ona należności (zaliczki) za wykonaną usługę, ani tez sama nie stanowi usługi. Zatem czynność pobrania kaucji jako zabezpieczenia gwarancyjnego nie jet czynnością opodatkowną wymienioną w art. 5 ustawy o podatku od towarów i usług zgodnie, z którym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej "podatkiem" podlegają: 1) odpłatna dostawa towarów i odpłtne świadczenie usług na terytorium kraju; 2) eksport towarów; 3) import towarów; 4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; 4) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. A tym samym pobieranie kaucji w takiej sytuacji nie jest obrotem w rozumieniu art. 29 ust. 1 ww. ustawy w myśl, którego podstawą opdatkowania jest obrót, obrotem zaś jest kwota należna z tytułum sprzedaży, pomniejszona o kwotę podatku należnego (...); i nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Również otrzymanie kaucji nie jest otrzymaniem całości lub części zapłaty powodującej powstanie obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług.
Wobec powołanych przepisów otrzymanie przez Spółkę kaucji zabezpieczającej należyte wykonanie umowy nie powoduje powstania obowiązku w podatku od towarów i usług, tym bardziej, że kaucja ustanowiona jest na czas trwania umowy, a po wykonaniu umowy (odbiorze towaru i zapłacie ceny) przedmiotowa kaucja gwarancyjna zwracana jest fizycznie na konto kupującego.