Działając na podstawie art. 14a ustawy z dnia 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Koszalinie na pisemne zapytanie podatnika, udziela pisemnej informacji o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego i stwierdza, co następuje:

Strona wnosząca przedstawiła stan faktyczny, z którego wynika, iż, zgodnie z pkt 49 zał. Nr 3 do ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535) stawką 7 % opodatkowane są gazety, magazyny, czasopisma – oznaczone stosowanymi na podstawie odrębnych przepisów symbolami ISSN, wytwarzane metodami poligraficznymi, z wyłączeniem: wydawnictw, w których nie mniej niż 67 % powierzchni jest przeznaczone na nieodpłatne lub odpłatne ogłoszenia handlowe, reklamy lub teksty reklamowe.

W powyższym katalogu nie wymienione są odpłatne ogłoszenia matrymonialne, w związku z czym, ich powierzchnia w prasie nie mniej niż 67 % nie powoduje opodatkowania w/w mediów stawką podstawową 22 %.

Art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. – Prawo prasowe (Dz. U. Nr 5, poz. 24) stwierdza, że „prasa może zamieszczać odpłatne ogłoszenia i reklamy”, wyraźnie rozgraniczając te dwa rodzaje informacji, ale ich nie definiując. Wg. „Małego słownika języka polskiego” PWN 1974 ogłoszenie – rzeczownik od czasownika ogłosić – to zawiadomienie w postaci tekstu np. w prasie. Ogłosić się – ogłaszać się tzn. umieścić w prasie wiadomość o sobie, podać o sobie wiadomość za pośrednictwem prasy.Reklama natomiast wg. tego samego słownika to zalecanie artykułów, itp. chwalenie kogoś lub czegoś np. przez prasę.

Również obowiązująca obecnie Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług jednoznacznie oddziela działalność reklamową od działalności kojarzenia małżeństw:

1. Usługi reklamowe – symbol 74.40,
2. Usługi biur matrymonialnych – symbol 93.05 (usługi pozostałe).

Na tle takich okoliczności faktycznych podatnik formułuje stanowisko, iż ogłoszenia matrymonialne nie są ogłoszeniami handlowymi, reklamami lub tekstami reklamowymi, a ich powierzchnia w prasie nie mniejsza niż 67 % ogólnej nie może spowodować opodatkowania ww. wydawnictw stawką 22 % VAT.

Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Koszalinie stwierdza, że stanowisko podatnika jest prawidłowe.

Do opisanego stanu faktycznego, mają zastosowanie następujące normy prawa podatkowego: art. 41 ust. 2 pkt 49 zał. Nr 3 „Wykaz towarów i usług, opodatkowanych stawką podatku w wysokości 7 %” do ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535).

Zastosowanie powołanych przepisów skutkuje dokonaniem powyższej oceny prawnej stanowiska podatnika, uzasadnionej w sposób następujący:

Zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535) dla towarów i usług wymienionych w załączniku Nr 3 do ustawy stawka podatku wynosi 7 %. W pkt 49 zał. Nr 3 wymienione zostały „Gazety, magazyny, czasopisma – oznaczone stosowanymi na podstawie odrębnych przepisów symbolami ISSN, wytwarzane metodami poligraficznymi, z wyłączeniem: wydawnictw, w których nie mnij niż 67 % powierzchni jest przeznaczone na nieodpłatne lub odpłatne ogłoszenia handlowe, reklamy lub teksty reklamowe”.

Wobec tego, iż ogłoszenia matrymonialne nie stanowią ogłoszeń handlowych, reklamy ani tekstów reklamowych zamieszczenie ich w gazecie, magazynie lub czasopiśmie nie powoduje zaliczenia objętej ogłoszeniem matrymonialnym powierzchni wydawnictwa do powierzchni przeznaczonej na ogłoszenia handlowe, reklamy lub teksty reklamowe.