Pismem z dnia ... Spółka ... zwróciła się o udzielenie wyjaśnień czy w obowiązującym stanie prawnym jest zobowiązana do zapłaty podatku od budowli ... oddawanych w posiadanie zależne (najem) innym przedsiębiorcom mającym siedzibę na terenie miasta Torunia.

Tut. organ podatkowy działając w trybie art. 14a §1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60), wyjaśnia co następuje.

Podatek od nieruchomości jest świadczeniem publicznoprawnym regulowanym w drodze ustawy, zaś wszelkie umowy cywilnoprawne, w których strony określają między sobą zakres tego obowiązku, nie są wiążące dla organu podatkowego.

Art. 3 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, stanowi, iż podatnikami podatku od nieruchomości są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej, będące:

1. właścicielami nieruchomości lub obiektów budowlanych, z zastrzeżeniem ust. 3,
2. posiadaczami samoistnymi nieruchomości lub obiektów budowlanych,
3. użytkownikami wieczystymi gruntów,
4. posiadaczami nieruchomości lub ich części albo obiektów budowlanych lub ich części, stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego (...).

Art. 1a ust. 1 pkt.3 ustawy definiuje pojęcie „gruntów, budynków i budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej”, natomiast art. 2 ust. 1 tejże ustawy wskazuje przedmioty podlegające opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, tj. grunty, budynki lub ich części oraz budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Jednakże z zapisów powołanych artykułów ustawy, nie można wywodzić obowiązku podatkowego w podatku od nieruchomości; z pominięciem art. 3 ust. 1 ustawy - precyzującego podmioty podlegające obowiązkowi podatkowemu.

Konstrukcja powołanego art. 3 ust. 1 ustawy nie stwarza możliwości dowolnego wyboru podmiotu podlegającego obowiązkowi podatkowemu, tj. uzależnionego od tego, w czyim faktycznie władaniu pozostaje dany przedmiot opodatkowania - właściciela, posiadacza samoistnego lub posiadacza.

Przedstawiona przez Spółkę definicja zawarta w art. 1a ust. 1 pkt. 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, dotycząca gruntów, budynków i budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej stanowi, iż są to grunty, budynki lub budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą. Zapis ten określa, jakie okoliczności winny być spełnione, aby przedmiotom opodatkowania nadać status związku z działalnością gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Obowiązek podatkowy wywodzi się w pierwszej kolejności z prawa własności, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt. 1 ustawy. Z posiadaniem samoistnym, o którym z kolei mowa w art. 3 ust. 1 pkt. 2 ustawy mamy do czynienia w sytuacji kiedy podmiot włada rzeczą faktycznie jak właściciel, ale właścicielem nie jest, bowiem nie przysługuje mu prawo własności do rzeczy.

Natomiast przypadek posiadania, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt. 4 ustawy dotyczy wyłącznie przypadków, kiedy przedmiot opodatkowania stanowi własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego. Jest to jedyny przypadek, w którym dokonuje się „przeniesienia” obowiązku podatkowego z właściciela - Skarbu Państwa, jednostki samorządu terytorialnego, na posiadacza.

W związku z tym, moment uzyskania prawa własności przedmiotów podlegających opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości rodzi konsekwencje w postaci obowiązku podatkowego w podatku od nieruchomości.

Reasumując na Spółce ... jako właścicielu budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej spoczywa obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości niezależnie od tego czy zostały one przekazane w najem innemu przedsiębiorcy .