Interpretacje podatkowe
 

Rodzaj dokumentu
postanowienie w sprawie interpretacji prawa podatkowego
Sygnatura
PD/415-35/07
Data
2007.04.12



Autor
Urząd Skarbowy Kraków-Nowa Huta


Temat
Podatek dochodowy od osób fizycznych --> Podstawa obliczenia i wysokość podatku


Słowa kluczowe
rehabilitacja
rehabilitacja niepełnosprawnych
ulga podatkowa
wydatki na rehabilitację


Pytanie podatnika
Czy osoba posiadająca orzeczenie o niepełnosprawności, w którym orzeczono znaczny stopień niepełnosprawności i przyczynę niepełnosprawności 11-J, 07S może odliczyć w zeznaniu podatkowym wydatki z tyt. ulgi rehabilitacyjnej związane z opłaceniem przewodnika osób niewidomych I lub II grupy inwalidzkiej oraz osób z niepełnosprawnością narządu ruchu?


POSTANOWIENIE

Naczelnik Urzędu Skarbowego Kraków -Nowa Huta działając na podstawie art. 14a § 1 oraz § 4 ustawy -Ordynacja podatkowa z dnia 29 sierpnia 1997 roku (Dz. U. Nr 8 poz. 60 z 2005 r.) po rozpatrzeniu Pani wniosku z dnia 16.02.2007 r. (data wpływu do tut. Organu 28.02.2007 r.) uzupełnionego pismem wniesionym dn. 14.03.2007r. w sprawie udzielenia interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych stwierdza, iż przedstawione we wniosku stanowisko nie jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

Z wniesionego w dn.28.02.2007 r. wniosku w sprawie udzielenia interpretacji (uzupełnionego pismem dn. 14.03.2007 r.) wynika, że posiada Pani orzeczenie o niepełnosprawności wydane 25.01.2007r. w którym orzeczono:
- znaczny stopień niepełnosprawności,
- przyczynę niepełnosprawności 11-I, 07-S,
- orzeczony stopień niepełnosprawności trwały,
- ustalony stopień niepełnosprawności od 09.11.2001 r.

W związku z powyższym uważa Pani, że mając takie orzeczenie może odliczyć wydatki z tyt. ulgi rehabilitacyjnej związane z opłaceniem przewodnika osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa i może skorygować zeznania podatkowe z lat wcześniejszych w związku z ustalonym stopniem niepełnosprawności od 09.11.2001 r.

Naczelnik Urzędu Skarbowego Kraków-Nowa Huta dokonując oceny stanu faktycznego i stanowiska wnioskodawcy przedstawionego we wniosku, w świetle obowiązujących przepisów prawa podatkowego, stwierdza co następuje:

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 oraz ust. 7a pkt 7 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym w 2006 r.(t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 3 i art. 28-30, oraz art. 30a -30c, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 4, 4a-4e, ust.6 lub art. 24b ust. 1 i 2 lub art. 25, po odliczeniu kwot: wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwianiem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne poniesione na: opłacenie przewodników osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa w kwocie nie przekraczającej w roku podatkowym tj. w 2006r. - 2.280,00 zł.). Natomiast na podstawie art. 26 ust. 7f pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów orzeczono:
a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
b)znaczny stopień niepełnosprawności.

Odnosząc powyższe do analizowanego stanu faktycznego i obowiązujących w tym zakresie regulacji prawnych wskazać należy, iż każda ulga podatkowa stanowi odstępstwo od zasady powszechności i równości podatkowej. Dlatego też o prawie do jej stosowania może decydować wyłącznie literalne brzmienie obowiązujących przepisów. Żadne odstępstwo od przyjętych reguł stosowania ulg podatkowych nie jest możliwe.

Z treści przedstawionego przez Panią orzeczenia wynika, iż została Pani uznana za osobę ze znacznym stopniem naruszenia sprawności organizmu trwale, niezdolną do pracy i wymagającą w celu pełnienia ról społecznych stałej opieki i pomocy innych osób w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji.

Z przedłożonego przez Panią orzeczenia nie wynika jednak, że niepełnosprawność spowodowana jest schorzeniem narządu ruchu bądź wzroku.

Zatem regulacja stanowiąca o odliczeniu wydatków z tytułu opłacenia przewodników osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z niepełnosprawnością narządów ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa nie będzie miała w Pani przypadku zastosowania.

W konsekwencji o prawie podatnika do konkretnej ulgi można mówić jedynie w sytuacji, gdy spełnione zostaną wszystkie warunki określone przez ustawodawcę.

Tym samym, w związku z nieudokumentowaniem faktu uznania Pani za osobę z niepełnosprawnością narządu ruchu lub wzroku zaliczoną do I grupy inwalidztwa, nie może Pani skorzystać z prawa do odliczenia przedmiotowych wydatków na opłacanie przewodników osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa.

Mając powyższe na uwadze postanowiono jak w sentencji.

Powyższa interpretacja:
Zgodnie z art. 14a § 2 ustawy Ordynacja podatkowa niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę . Stosownie do art. 14b § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa interpretacja nie jest wiążąca dla wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej i może zostać zmieniona albo uchylona wyłącznie w drodze decyzji, w trybie określonym w § 5. W dacie wydania postanowienia nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym.


Trwają prace modernizacyjne serwisu, w szczególności zmienia się wygląd i układ stron. Linki do stron pozostaną niezmienione.

Dawiejsze