P O S T A N O W I E N I E

Na podstawie art. 14a § 4 w związku z § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.), po rozpatrzeniu wniosku Spółki Akcyjnej "X" o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, Naczelnik Pierwszego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie - biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny oraz obowiązujący stan prawny

P O S T A N A W I A

• uznać stanowisko Strony w części dotyczącej zaliczenia zawyżonego świadczenia chorobowego do przychodów ze stosunku pracy - za prawidłowe
  
• uznać stanowisko Strony w części dotyczącej zaliczenia zawyżonego świadczenia chorobowego do przychodu pracownika w dacie rezygnacji przez Spółkę z żądania zwrotu nadpłaconego świadczenia - za nieprawidłowe.

U Z A S A D N I E N I E

Z przedstawionego przez Stronę we wniosku stanu faktycznego wynika, że Spółka "X" z uwagi na błędnie ustaloną podstawę wymiaru zasiłku chorobowego dla pracowników, wypłaciła zawyżone świadczenia chorobowe. Po stwierdzeniu błędu podjęto kroki mające na celu dokonanie korekt wypłaconych świadczeń, jak i zobowiązań wobec ZUS. Ponieważ korekta list płac spowodowałaby konieczność zwrotu przez pracowników nadpłaconych należności, to mając świadomość wypłaty zawyżonych świadczeń, zarząd Spółki podjął decyzję o rezygnacji z żądania zwrotu w/w nadpłat.
W piśmie z dnia 19.02.2007r. Spółka wyjaśniła, że korekty w związku z rezygnacją z żądania zwrotu nadpłaconej należności, dotyczyć będą tylko i wyłącznie należności wobec ZUS.

Zdaniem Spółki rezygnacja ze zwrotu nadpłat jest formą umorzenia zobowiązania wobec pracodawcy, stanowiącą dodatkowy przychód pracownika w miesiącu umorzenia podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (j.t. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.) przychodami, z zastrzeżeniem art. 14 - 16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Stosownie do art. 12 ust. 1 w/w ustawy za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość, została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń częściowo odpłatnych.

Użyty przez ustawodawcę zwrot "w szczególności" wskazuje, iż katalog kategorii przychodów ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych jest otwarty. Zatem za przychód należy uznać wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia powodujące przysporzenie majątkowe u podatnika, którego z pracodawcą łączy stosunek pracy lub stosunek pokrewny.

Niewątpliwie wypłacone pracownikowi świadczenie chorobowe w zawyżonej wysokości i niezwrócone pracodawcy, stanowi przysporzenie majątkowe pracownika. Z tych też względów należy uznać, iż po stronie pracownika powstaje przychód z tytułu zatrudnienia w ramach stosunku pracy.
Biorąc powyższe pod uwagę , stanowisko Strony w tym zakresie jest prawidłowe.

Natomiast nie można zgodzić się ze stanowiskiem Spółki, iż przychód z tego tytułu powstanie w momencie podjęcia przez Zarząd Spółki decyzji o rezygnacji z żądania zwrotu wypłaconych nienależnie świadczeń.

Zgodnie z powołanym powyżej art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychód uważa się otrzymane bądź postawione do dyspozycji podatnika pieniądze lub wartości pieniężne. Zatem co do zasady przychód powstaje w momencie faktycznego uzyskania przez podatnika (postawienia do dyspozycji) określonych kwot. Zasadę tę stosuje się również do wypłat z tytułu stosunku pracy.

Uwzględniając fakt, iż od osób, które uzyskują przychody m. in. ze stosunku pracy, pracodawca oblicza i pobiera zaliczki na podatek dochodowy co miesiąc (art. 31 w/w ustawy), w przedstawionym stanie faktycznym wartość wypłaconego przez Spółkę zawyżonego świadczenia chorobowego stanowi przychód pracowników w miesiącu jego otrzymania.
Wypłacenie zawyżonego wynagrodzenia spowodowało, pobranie przez płatnika zawyżonej skladki na ubezpieczenie zdrowotne, co skutkuje koniecznością sporządzenia korekt deklaracji ZUS. Różnica między składką zdrowotną pobraną przez płatnika od zawyżonego świadczenia chorobowego a składką zdrowotną naliczoną od prawidłowej podstawy wymiaru w/w świadczenia podlega zwrotowi poszczególnym pracownikom.
Zgodnie z art. 45 ust. 3a pkt 1 w/w cytowanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w przypadku otrzymania zwrotu uprzednio zapłaconych i odliczonych skladek na ubezpieczenie zdrowotne w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w ust. 1 lub ust. 1a pkt 2, składanym za rok podatkowy, w którym wystąpiły te okoliczności, podatnik jest obowiązany doliczyć odpowiednio do dochodu lub podatku, obliczonego zgodnie z art. 27 albo art. 30c, kwoty uprzednio odliczone.

Reasumując, zawyżone świadczenie chorobowe wypłacone pracownikom przez Spółkę stanowi przychód ze stosunku pracy podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w miesiącu jego wypłaty.

Mając powyższe na uwadze postanowiono jak na wstępie.

Niniejsze postanowienie dotyczy wyłącznie stanu faktycznego przedstawionego we wniosku oraz obowiązującego w tym stanie faktycznym stanu prawnego.