Art. 29 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) mówi o prowadzeniu ewidencji obrotu i kwot podatku należnego za pomocą kas rejestrujących w każdym przypadku, gdy sprzedaż jest prowadzona na rzecz osób nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników indywidualnych. Przepisy o stosowaniu kas rejestrujących nie regulują szczegółowo przedstawionej we wniosku sytuacji. Zgodnie z § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z 4 lipca 2002 r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące oraz warunków stosowania tych kas przez podatników (Dz. U. Nr 108, poz. 948 ze zm.) każda taka sprzedaż powinna być zaewidencjonowana na kasie.

W przypadku wykonania usługi w miejscu zamieszkania nabywcy, osoba wykonująca usługę, powinna zarejestrować tę czynność w przenośnej kasie rejestrującej lub razem z nabywcą udać się do punktu sprzedaży, w którym jest zainstalowana kasa fiskalna i tam dokonać rejestracji, wręczając nabywcy paragon.

Taki sposób postępowania nie jest najwygodniejszy ani dla sprzedawcy, ani dla nabywcy. Podatnik może jednak, na żądanie nabywcy, wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż (art. 32 ust. 2 ww. ustawy o podatku VAT). Zgodnie z tą regulacją nie będzie błędem każdorazowe wystawienie nabywcy faktury u niego w domu, po czym, na jej podstawie, dokonanie - tego samego dnia- rejestracji obrotu w kasie fiskalnej, pamiętając jednak, aby paragon dołączyć do kopii faktury- § 36 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22.03.2002 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 27, poz. 268 ze zm.)