Stosownie do art. 14a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. nr 137 poz. 926 ze zm.) Naczelnik Urzędu Skarbowego w Olsztynie odpowiadając na pismo z dnia 27.10.2003 r. uzupełnione – 05.11.2003 r. w wyjaśnia co następuje:

Zgodnie z normą zawartą w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. nr 14 poz. 176 ze zm.) – kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelki koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

W takim ujęciu kosztami tymi będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami jak i pozostające w związku pośrednim jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

Jeżeli zatem wydatki takie jak: opłata czynszu, abonamentów telefonicznych, czy ubezpieczeń poniesione zostały w okresie przerwy w działalności, a celem ich było zachowanie i zabezpieczenie źródła przychodów to na podstawie wyżej cyt. przepisu stanowią koszty uzyskania przychodów.

Zaznaczyć przy tym trzeba, że ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji „zawieszenia” jak i „wznowienia” działalności gospodarczej – stąd osoba prowadząca działalność gospodarczą jest przedsiębiorcą do momentu likwidacji tej działalności. Niemniej nawet w potocznym znaczeniu tego słowa – nie można uznać, że w przypadku gdy Spółka wykonuje czynności będące jednym z elementów jej działalności (nadzór nad inwestycjami) to nastąpiła tu przerwa w jej prowadzeniu.

Biorąc zatem powyższe pod uwagę – koszty ekspoloatacji samochodu związane z prowadzeniem tych nadzorów – obliczone w wysokości ni na zasadach określonych wyżej cyt. przepisem – stanowią koszt uzyskania przychodu.