Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Spółka została postawiona w stan likwidacji
i zgodnie z zapisem art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 694, ze zm.) na dzień otwarcia likwidacji dokonała wyceny bilansowej swoich aktywów.

Biorąc pod uwagę wątpliwości Spółki przedstawione w stanie faktycznym, dotyczące wysokości kosztów podatkowych przy sprzedaży towarów handlowych wycenionych na otwarcie likwidacji, należy podkreślić fakt, iż Spółka będąc w okresie likwidacji nie traci bytu prawnego, a zatem nadal spoczywają na niej obowiązki wynikające z ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, ze zm.) oraz przepisy Kodeksu spółek handlowych dotyczące podmiotu prawnego kończącego działalność gospodarczą.

A zatem – zdaniem tut. Organu – do sytuacji przedstawionej przez Podatnika znajduje zastosowanie treść przepisu art. 15 ust. 1 w/cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie
z którym kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów,
z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy. Przepis ten nie określa terminu,
w którym – dla ustalenia dochodu podlegającego opodatkowaniu – można je potrącić od przychodu podatnika. Kwestię tą reguluje art. 15 ust. 4 w/cyt. ustawy podatkowej. Stanowi on, że koszty uzyskania przychodów są potrącalne tylko w tym roku podatkowym, którego dotyczą, tj. są potrącalne także koszty uzyskania poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy, lecz dotyczące przychodów roku podatkowego oraz określone co do rodzaju i kwoty koszty uzyskania, które zostały zarachowane, chociaż ich jeszcze nie poniesiono, jeżeli odnoszą się do przychodów danego roku podatkowego, chyba że ich zarachowanie nie było możliwe; w tym przypadku są one potrącane w roku, w którym zostały poniesione.

W świetle w/cyt. przepisu nie jest możliwe potrącenie kosztów uzyskania przychodów w roku, w którym je poniesiono, jeżeli ten rok nie jest jednocześnie rokiem, którego te koszty dotyczą (w którym przychód stał się należny w rozumieniu art. 12 ust. 3 powołanej ustawy).

Trzeba mieć także na względzie, iż według art. 7 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych dochodem jest nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Przepis ten określa pojęcie dochodu jako różnicę między przychodem (w sprawie – wpływy ze sprzedaży towarów), a kosztami jego uzyskania (czyli ceną nabycia następnie sprzedawanych towarów) wyraźnie jedynie w danym roku podatkowym.

Z powyższego wynika, iż ustalając koszty uzyskania przychodu z tytułu sprzedaży towarów handlowych Spółki z o.o. w likwidacji należy kierować się ogólną definicją kosztów uzyskania przychodów w/cyt. art. 15 ust. 1 i ust. 4, gdyż dla celów podatkowych kosztem uzyskania przychodów jest wydatek poniesiony, a więc w przypadku towarów nabytych – cena jaką podatnik płaci za ich nabycie, a nie wartość materiałów wynikająca z wyceny dokonanej w oparciu o przepisy w/cyt. ustawy o rachunkowości. Tak więc dla celów podatkowych przychodem pozostaje wartość danego składnika majątku liczona w cenie z dnia jego sprzedaży, a kosztem uzyskania koszt jego zakupu.

Wobec powyższego, stanowisko Spółki zawarte w zapytaniu jest nieprawidłowe.

Jednocześnie należy wyjaśnić, iż zapytanie dotyczące sposobu dokonania księgowań różnic powstałych w wyniku wyceny składników majątku Spółki w związku z otwarciem likwidacji nie dotyczy informacji w zakresie wskazanym w art. 14a ustawy - Ordynacja podatkowa. Tut. Organ nie jest uprawniony do rozstrzygania w trybie ww. artykułu zagadnień uregulowanych przepisami ustawy
o rachunkowości.