Odnosząc się do powyższej kwestii Naczelnik Urzędu Skarbowego Łódź-Widzew stwierdza, co następuje:

Definicję przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych zawiera art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.). W myśl tego przepisu, za przychód z działalności o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej działalności uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług. Zgodnie z tym przepisem są to przychody związane z działalnością gospodarczą, które stały się w jej następstwie należnością (wierzytelnością) choćby nie zostały faktycznie otrzymane. Jednocześnie ustawodawca, w ust. 3, wprowadził zamknięty katalog należności, których do przychodów nie zalicza się; z pkt. 1 tego przepisu wynika, iż do przychodów nie zalicza się pobranych wpłat lub zarachowanych należności na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych). W tych warunkach literalne brzmienie art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, iż pobrana wpłata (zaliczka) na poczet określonej usługi staje się przychodem dopiero z chwilą wykonania tej usługi.

W oparciu o powyższe, Naczelnik Urzędu Skarbowego Łódź-Widzew podziela stanowisko przedstawione we wniosku.