Interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach
IBPP1/443-1116/12/MS
z 29 stycznia 2013 r.

 

Mechanizm kojarzenia podobnych interpretacji

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 15 października 2012r. (data wpływu 18 października 2012r.), uzupełnionym pismem z dnia 16 stycznia 2013r. (data wpływu 21 stycznia 2013r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dokonywanej przez Wnioskodawcę sprzedaży odpadów powstałych w trakcie procesu produkcyjnego w postaci wiórów stalowych, zawierających około 97% stali niestopowej i 3% zanieczyszczeń w postaci: smarów, farb zabezpieczających, zgorzelin po spawaniu, piasku itp. - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 18 października 2012r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek z dnia 15 października 2012r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dokonywanej przez Wnioskodawcę sprzedaży odpadów powstałych w trakcie procesu produkcyjnego w postaci wiórów stalowych, zawierających około 97% stali niestopowej i 3% zanieczyszczeń w postaci: smarów, farb zabezpieczających, zgorzelin po spawaniu, piasku itp.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 16 stycznia 2013r. (data wpływu 21 stycznia 2013r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 8 stycznia 2013r. znak: IBPP1/443-1116/12/MS.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest wpisany do KRS Sądu Rejonowego w G. pod nr xxx z datą 28 sierpnia 2003r. Ewidencja księgowa prowadzona jest w formie ksiąg rachunkowych. Głównym rodzajem działalności Wnioskodawcy jest - produkcja narzędzi (PKD 2573Z). Podczas procesu produkcyjnego w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy obróbce poddawane są surowce ze stali niestopowej. W wyniku tego procesu powstają odpady w postaci wiórów stalowych. Odpady te zawierają około 97% stali niestopowej i 3% zanieczyszczeń w postaci: smarów, farb zabezpieczających, zgorzelin po spawaniu, piasku itp. Powyżej opisane odpady produkcyjne Wnioskodawca sprzedaje jako złom stalowy firmie, która zajmuje się obrotem surowcami wtórnymi. Sprzedaż tą Wnioskodawca dokumentuje fakturami VAT, na których w miejsce stawki VAT wpisuje np. nieopodatkowane podatkiem VAT u dostawcy, a poniżej umieszcza informację: „VAT rozlicza nabywca zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT”.

Od pewnego czasu ukazały się różne interpretacje spowodowane zmianą ww. przepisów ustawy o VAT wprowadzonych w życie od 1 lipca 2011r. Skłoniło to Wnioskodawcę do wystąpienia z wnioskiem do Urzędu Statystycznego w Łodzi o wydanie opinii interpretacyjnej nt. PKWiU sprzedawanego przez Wnioskodawcę złomu stalowego. Urząd Statystyczny w Łodzi pismem z dnia 14 września 2012r. znak: yyy zakwalifikował sprzedawany przez przedsiębiorstwo Wnioskodawcy złom stalowy do PKWiU 38.11.58.0 „Odpady inne niż niebezpieczne zawierające metal”.

Wnioskodawca jako podmiot dokonujący dostaw odpadów powstałych w trakcie procesu produkcyjnego zawierających około 97% stali niestopowej i 3% zanieczyszczeń w postaci: smarów, farb zabezpieczających, zgorzelin po spawaniu, piasku itp. był od 1 lipca 2011r. i jest nadal podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT, niekorzystającym ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT.

Kontrahenci na rzecz których Wnioskodawca dokonywał sprzedaży od 1 lipca 2011r. wskazanych we wniosku odpadów powstałych w trakcie procesu produkcyjnego byli i są nadal podatnikami podatku VAT, o których mowa w art. 15 ustawy o podatku VAT.

Dostawy wskazanych odpadów powstałych w trakcie procesu produkcyjnego dokonywane na rzecz ww. kontrahentów przez Wnioskodawcę nie były objęte zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z dnia 16 stycznia 2013r.):

Czy sprzedaż przedmiotowych odpadów w stanie prawnym od 1 lipca 2011r. winna być przez Wnioskodawcę opodatkowana podatkiem VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy (stanowisko ostatecznie przedstawione w piśmie z dnia 16 stycznia 2013r.), sprzedaż przedmiotowych odpadów w stanie prawnym od 1 lipca 2011r. nie powinna być przez niego opodatkowana podatkiem VAT, ponieważ ustawodawca przeniósł ten obowiązek na nabywców. Na podstawie opinii Urzędu Statystycznego w Łodzi (pismo znak: yyy z dnia 14 września 2012r.) sprzedawane przez Wnioskodawcę odpady, opisane w niniejszym wniosku mieszczą się w grupowaniu PKWiU 38.11.58.0. Zgodnie z brzmieniem art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT w stanie prawnym obowiązującym od 1 lipca 2011r. podatnikami podatku o towarów i usług są również osoby prawne nabywające towary wymienione w załączniku nr 11 do ustawy, jeżeli dokonującym ich dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, niekorzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, a dostawa nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2. Przedmiotowe odpady produkcyjne, które według opinii Urzędu Statystycznego mieszczą się w grupowaniu PKWiU 38.11.58.0 zostały wyszczególnione w poz. 6 ww. załącznika nr 11 do ustawy o VAT. Biorąc powyższe pod uwagę Wnioskodawca sądzi, że jego stanowisko jest prawidłowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie należy zauważyć, że niniejszą interpretację indywidualną wydano na podstawie stanu prawnego obowiązującego do dnia 31 grudnia 2012r., gdyż we wniosku ORD-IN z dnia 15 października 2012r. Wnioskodawca wskazał, że sprawa dotyczy zaistniałego stanu faktycznego.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przepis art. 7 ust. 1 ww. ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Stosownie do art. 5a ww. ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Klasyfikacją, do której odwołują się przepisy ustawy w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług, wprowadzona w życie rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.).

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z art. 15 ust. 2 ww. ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zatem, ustawa definiuje podatnika jako każdy podmiot, niezależnie od jego formy organizacyjno-prawnej, który samodzielnie prowadzi działalność gospodarczą, bez względu na cel oraz rezultat takiej działalności. Powyższa definicja ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem podatnika tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

W myśl art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2011r., podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające towary wymienione w załączniku nr 11 do ustawy, jeżeli dokonującym ich dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, niekorzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, a dostawa nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2.

W załączniku 11 do ustawy, stanowiącym wykaz towarów, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy, ustawodawca wskazał:

  • ex 24.10.14.0 – Granulki i proszek z surówki, surówki zwierciadlistej lub stali - wyłącznie wlewki lub gęsi zwykle ze stali wysokostopowej, otrzymywane przez przetopienie i odlanie drobniutkich odpadów lub złomu,
  • ex 24.45.30.0 – Pozostałe metale nieżelazne i wyroby z nich; cermetale; popiół i pozostałości zawierające metale i związki metali – wyłącznie odpady i złom metali nieszlachetnych,
  • 38.11.51.0 – Odpady szklane,
  • 38.11.54.0 – Pozostałe odpady gumowe,
  • 38.11.55.0 – Odpady z tworzyw sztucznych,
  • 38.11.58.0 – Odpady inne niż niebezpieczne zawierające metal,
  • 38.12.27 – Odpady i braki ogniw i akumulatorów elektrycznych; zużyte ogniwa i baterie galwaniczne oraz akumulatory elektryczne,
  • ex 38.32.29.0 – Surowce wtórne z pozostałych metali – wyłącznie odpady i złom.

Zgodnie z art. 17 ust. 7 ustawy o VAT przepisy ust. 1 pkt 7 i 8 stosuje się, jeżeli nabywcą lub usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15.

Natomiast zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, pod warunkiem że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Z powyższych przepisów wynika zatem, że ww. art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2011r., wprowadza mechanizm polegający na przesunięciu obowiązku rozliczenia VAT na podatnika, na rzecz którego jest dokonywana dostawa towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy o VAT.

Mechanizm odwrotnego obciążenia ma zastosowanie, jeżeli łącznie spełnione są cztery warunki:

  1. nabywcą towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy o VAT jest podatnik, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT ,
  2. dostawcą towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy o VAT jest podatnik, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT,
  3. dostawca towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy o VAT nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT,
  4. dostawa towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy o VAT nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.

Z powyższego wywieść należy, że w sytuacji, gdy dostawca jest podatnikiem VAT czynnym, który nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT, a dostawa towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy o VAT nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. jako dostawa towarów używanych (ruchomości), dostawa taka winna być rozliczona przez kupującego (nabywcę towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy o VAT), występującego w charakterze podatnika (czynnego lub zwolnionego). A zatem w tej sytuacji nabywca towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy o VAT, będąc podatnikiem w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 7 powołanej ustawy, będzie zobowiązany do rozliczenia podatku z tytułu nabycia tych towarów.

W przeciwnym natomiast przypadku, tj. gdy któryś z ww. warunków nie jest spełniony to obowiązek rozliczenia podatku w związku z tą dostawą spoczywa na dostawcy towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy o VAT.

Tym samym na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 7 w związku z art. 17 ust. 7 ustawy o VAT, podatnikami obowiązanymi do rozliczenia podatku są osoby nabywające towary mieszczące się w zakresie wskazanym w załączniku nr 11 do ustawy o VAT, jeżeli spełnione zostaną ww. określone warunki dotyczące statusu podatkowego zarówno nabywcy, jak i dostawcy.

Jak stanowi art. 106 ust. 1 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2011r., podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Jednakże w przypadkach, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8, w fakturze nie wykazuje się danych dotyczących stawki i kwoty podatku (art. 106 ust. 1a dodany do ustawy o VAT od dnia 1 kwietnia 2011r.).

Pod pojęciem sprzedaży – w myśl art. 2 pkt 22 ustawy o VAT – rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

W związku z powyższymi regulacjami, podatnicy podatku od towarów i usług, z tytułu dostawy towarów, bądź świadczenia usług, zobowiązani są do naliczenia podatku należnego w określonej stawką podatku wysokości i wystawienia faktury VAT dokumentującej dokonane czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Stosownie do art. 106 ust. 8 ustawy o VAT, minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia:

  1. określi szczegółowe zasady wystawiania faktur, dane, które powinny zawierać, oraz sposób i okres ich przechowywania;
  2. może określić wzory faktur dla wszystkich lub niektórych rodzajów czynności;
  3. może określić przypadki, w których faktury mogą być wystawiane przez inne podmioty niż wymienione w ust. 1 i 2, oraz szczegółowe zasady i warunki wystawiania faktur w takich przypadkach.

Na podstawie powyższej delegacji, Minister Finansów wydał rozporządzenie z dnia 28 marca 2011r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360 ze zm.), zwane dalej rozporządzeniem.

Zarejestrowani podatnicy jako podatnicy VAT czynni, posiadający numer identyfikacji podatkowej, wystawiają faktury oznaczone wyrazami „FAKTURA VAT” – § 4 ust. 1 rozporządzenia w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2012r.

W myśl § 5 ust. 1 rozporządzenia, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2012r., faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej:

  1. imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy;
  2. numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11;
  3. numer kolejny faktury oznaczonej jako „FAKTURA VAT”;
  4. dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury, a w przypadku, gdy data ta różni się od daty sprzedaży, również datę sprzedaży; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury;
  5. nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
  6. miarę i ilość sprzedanych towarów lub zakres wykonanych usług;
  7. cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
  8. wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
  9. stawki podatku;
  10. sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu;
  11. kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
  12. kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem.

Natomiast w myśl § 5 ust. 15 ww. rozporządzenia, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2012r., faktury stwierdzające dokonanie dostawy towarów lub wykonanie usługi, dla których podatnikiem zgodnie z przepisami ustawy jest nabywca towaru lub usługi, zamiast danych dotyczących stawki i kwoty podatku oraz kwoty należności wraz z podatkiem zawierają:

  1. adnotację, że podatek rozlicza nabywca, lub
  2. wskazanie właściwego przepisu ustawy lub dyrektywy, wskazującego, że podatek rozlicza nabywca, lub
  3. oznaczenie „odwrotne obciążenie”.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110 wynosi 23%.

Z opisu sprawy wynika, iż głównym rodzajem działalności Wnioskodawcy jest - produkcja narzędzi (PKD 2573Z). Podczas procesu produkcyjnego w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy obróbce poddawane są surowce ze stali niestopowej. W wyniku tego procesu powstają odpady w postaci wiórów stalowych. Odpady te zawierają około 97% stali niestopowej i 3% zanieczyszczeń w postaci: smarów, farb zabezpieczających, zgorzelin po spawaniu, piasku itp. Powyżej opisane odpady produkcyjne Wnioskodawca sprzedaje jako złom stalowy firmie, która zajmuje się obrotem surowcami wtórnymi. Sprzedaż tą Wnioskodawca dokumentuje fakturami VAT, na których w miejsce stawki VAT wpisuje np. nieopodatkowane podatkiem VAT u dostawcy, a poniżej umieszcza informację: „VAT rozlicza nabywca zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT”.

Urząd Statystyczny w Łodzi pismem z dnia 14 września 2012r. znak: yyy zakwalifikował sprzedawany przez przedsiębiorstwo Wnioskodawcy złom stalowy do PKWiU 38.11.58.0 „Odpady inne niż niebezpieczne zawierające metal”.

Wnioskodawca jako podmiot dokonujący dostaw odpadów powstałych w trakcie procesu produkcyjnego zawierających około 97% stali niestopowej i 3% zanieczyszczeń w postaci: smarów, farb zabezpieczających, zgorzelin po spawaniu, piasku itp. był od 1 lipca 2011r. i jest nadal podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT, niekorzystającym ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT.

Kontrahenci na rzecz których Wnioskodawca dokonywał sprzedaży od 1 lipca 2011r. wskazanych we wniosku odpadów powstałych w trakcie procesu produkcyjnego byli i są nadal podatnikami podatku VAT, o których mowa w art. 15 ustawy o podatku VAT.

Dostawy wskazanych odpadów powstałych w trakcie procesu produkcyjnego dokonywane na rzecz ww. kontrahentów przez Wnioskodawcę nie były objęte zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle powyżej przedstawionego stanu faktycznego wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą tego czy do dokonywanej przez niego sprzedaży odpadów powstałych w trakcie procesu produkcyjnego w postaci wiórów stalowych, zawierających około 97% stali niestopowej i 3% zanieczyszczeń w postaci: smarów, farb zabezpieczających, zgorzelin po spawaniu, piasku itp. zaklasyfikowanych przez Wnioskodawcę w oparciu o opinię Urzędu Statystycznego w Łodzi do PKWiU 38.11.58.0 „Odpady inne niż niebezpieczne zawierające metal” mają zastosowanie postanowienia art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2011r., tj. czy nabywca przedmiotowych towarów jest zobowiązany do rozliczenia podatku z tytułu ich nabycia czy też rozliczenia podatku z tytułu tej sprzedaży powinien dokonać Wnioskodawca (sprzedawca).

Odnosząc się do powyższej kwestii stwierdzić należy, że zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2011r., mechanizm odwrotnego obciążenia, tj. sytuacja, że podatnikami są również podmioty nabywające towary, ma zastosowanie w odniesieniu do towarów wymienione w załączniku nr 11 do ustawy o VAT. Ustawodawca we wskazanym załączniku celem identyfikacji towarów wchodzących w jego zakres posłużył się klasyfikacją statystyczną towarów i usług.

W tym miejscu wskazać należy, że jak wynika z Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11) - zgodnie z zasadami metodycznymi klasyfikacji zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów.

W przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania rodzaju prowadzonej działalności, wyrobu lub usługi, towaru, środka trwałego lub obiektu budowlanego zainteresowany podmiot może zwrócić się z wnioskiem do Ośrodka Interpretacji Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego w Łodzi, ul. Suwalska 29, 93-176 Łódź, który udziela informacji w zakresie stosowania wyżej powołanych standardów klasyfikacyjnych.

Z treści wniosku wynika, iż odpady powstałe w trakcie procesu produkcyjnego w postaci wiórów stalowych, zawierających około 97% stali niestopowej i 3% zanieczyszczeń w postaci: smarów, farb zabezpieczających, zgorzelin po spawaniu, piasku itp. zaklasyfikowane zostały przez Wnioskodawcę do grupowania PKWiU 38.11.58.0 „Odpady inne niż niebezpieczne zawierające metal”.

W pozycji 6 załącznika nr 11 do ustawy o VAT ujęte zostały towary o symbolu PKWiU 38.11.58.0 – Odpady inne niż niebezpieczne zawierające metal.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że przedmiotowe odpady powstałe w trakcie procesu produkcyjnego w postaci wiórów stalowych, zawierających około 97% stali niestopowej i 3% zanieczyszczeń zaklasyfikowane przez Wnioskodawcę do grupowania PKWiU 38.11.58.0 „Odpady inne niż niebezpieczne zawierające metal” są towarem o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2011r.

Tym samym do dostawy przedmiotowych odpadów będących przedmiotem wniosku, w sytuacji gdy dokonującym ich dostawy jest podatnik (Wnioskodawca), o którym mowa w art. 15 tej ustawy niekorzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, a dostawa nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 oraz nabywca (kontrahent Wnioskodawcy) jest podatnikiem w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT należy zastosować metodę opodatkowania dostawy przez nabywcę.

A zatem w tej sytuacji nabywca odpadów produkcyjnych w postaci wiórów stalowych, zawierających około 97% stali niestopowej i 3% zanieczyszczeń wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy o VAT, będąc podatnikiem w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 7 powołanej ustawy, jest zobowiązany do rozliczenia podatku z tytułu ich nabycia.

Natomiast Wnioskodawca w myśl § 5 ust. 15 ww. rozporządzenia Ministra Finansów dnia 28 marca 2011r., w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2012r., dokonując dostawy przedmiotowych odpadów produkcyjnych w postaci wiórów stalowych, zawierających około 97% stali niestopowej i 3% zanieczyszczeń jest zobowiązany wystawić fakturę VAT (stwierdzającą dokonanie dostawy towaru dla którego podatnikiem zgodnie z przepisami ustawy jest nabywca towaru), w której zamiast danych dotyczących stawki i kwoty podatku oraz kwoty należności wraz z podatkiem zawrze:

  1. adnotację, że podatek rozlicza nabywca, lub
  2. wskazanie właściwego przepisu ustawy lub dyrektywy, wskazującego, że podatek rozlicza nabywca, lub
  3. oznaczenie „odwrotne obciążenie”.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, że dostawa odpadów produkcyjnych w postaci wiórów stalowych, zawierających około 97% stali niestopowej i 3% zanieczyszczeń w stanie prawnym od 1 lipca 2011r. nie powinna być przez niego opodatkowana podatkiem VAT, ponieważ ustawodawca przeniósł ten obowiązek na nabywców, należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Tut. organ zauważa również, że nie dokonuje analizy załączonych do wniosku dokumentów, a interpretację wydaje w oparciu o przedstawiony stan faktyczny Wnioskodawcy, co wynika wprost z przepisu art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej .

Zgodnie bowiem z przepisem art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

doradcapodatkowy.com gdy potrzebujesz własnej indywidualnej interpretacji podatkowej.

Mechanizm kojarzenia podobnych interpretacji
Dołącz do zarejestrowanych użytkowników i korzystaj wygodnie z epodatnik.pl.   Rejestracja jest prosta, szybka i bezpłatna.

Reklama

Przejrzyj zasięgi serwisu epodatnik.pl od dnia jego uruchomienia. Zobacz profil przeciętnego użytkownika serwisu. Sprawdź szczegółowe dane naszej bazy mailingowej. Poznaj dostępne formy reklamy: display, mailing, artykuły sponsorowane, patronaty, reklama w aktywnych formularzach excel.

czytaj

O nas

epodatnik.pl to źródło aktualnej i rzetelnej informacji podatkowej. epodatnik.pl to jednak przede wszystkim źródło niezależne. Niezależne w poglądach od aparatu skarbowego, od wymiaru sprawiedliwości, od inwestorów kapitałowych, od prasowego mainstreamu.

czytaj

Regulamin

Publikacje mają charakter informacyjny. Wydawca dołoży starań, aby informacje prezentowane w serwisie były rzetelne i aktualne. Treści prezentowane w serwisie stanowią wyraz przekonań autorów publikacji, a nie źródło prawa czy urzędowo obowiązujących jego interpretacji.

czytaj