Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o podatku VAT podatnicy sprzedający towary i świadczący usługi na rzecz osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej oraz osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą w formie indywidualnych gospodarstw

rolnych są obowiązani do prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Zasada ta w oparciu o delegację ustawową zawartą w art. 29 ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy o VAT zostaje uszczegółowiona oraz doznaje ograniczeń w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 23.12.2002 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz. U. Nr 234 poz. 1971 ze zm.).

Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej zwolnieni są podatnicy, u których kwota obrotu z działalności określonej w art. 29 ust. 1 ustawy nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty 40.000 zł.

Cyt. przepis nie różnicuje obrotu, tak jak ma to miejsce w art. 16 ustawy o VAT , zwłaszcza, że odwołuje się on do art. 29 ustawy o VAT a nie do art. 15 i 16 tej ustawy.

Ponadto § 5 ust. 5 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie kryteriów i warunków technicznych , którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące oraz warunków stosowania tych kas przez podatników ( Dz. U. Nr 108, poz.948 ze zm.) stanowi, że podatnicy o których mowa w art. 16 ustawy o VAT ( a zatem również i komisanci) prowadzący ewidencję przy zastosowaniu kas rejestrujących ewidencjonują na potrzeby obliczenia osiąganego przez nich obrotu oraz kwoty podatku należnego całą wartość sprzedaży własnej oraz prowadzonej na rzecz lub w imieniu innych podatników.

Zgodnie z powyższym, zdaniem tutejszego organu podatkowego do obliczenia obrotu obligującego podatnika-komisanta do stosowania kas rejestrujących należy przyjąć całą wartość sprzedaży , zarówno własnej jak i prowadzonej na zlecenie innego podmiotu lecz w imieniu własnym.