Zasady naliczania odpisu na fundusz socjalny regulują przepisy ustawy z dnia 4 marca 1994r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (tekst jednolity Dz. U. z 1996r. Nr 70, poz. 335 ze zm.). Zgodnie z postanowieniami art. 5 ust. 1 tej ustawy fundusz tworzy się z corocznego odpisu podstawowego, naliczanego w stosunku do przeciętnej liczby zatrudnionych.

Sposób ustalenia przeciętnej liczby zatrudnionych stanowiących podstawę naliczenia funduszu regulują przepisy rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 14 marca 1994r. w sprawie sposobu ustalania przeciętnej liczby zatrudnionych w celu naliczania odpisów na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych (Dz. U. z 1994r. Nr 43, poz. 168 ze zm.).

Z § 1 pkt 1 tegoż rozporządzenia wynika, iż podstawę naliczenia odpisu, o którym mowa w art. 5 ust. 1 ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, stanowi przeciętna planowana w danym roku kalendarzowym liczba osób zatrudnionych w zakładzie pracy (...), obejmująca pracowników zatrudnionych na czas nieokreślony i określony na podstawie umowy o pracę (...).

Zgodnie z § 5 pkt 2 ww. rozporządzenia przepisy rozporządzenia stosuje się odpowiednio do osób zatrudnionych na podstawie umowy agencyjnej, wykonujących pracę nieprzerwanie co najmniej przez 30 dni.

Z powyższych przepisów wynika, iż pracodawca ma prawo do naliczania odpisu na fundusz socjalny na osoby zatrudnione na umowę agencyjną zgodnie z zasadami określonymi w rozporządzeniu.

Dokonane odpisy na podstawie art. 6 ust. 1 o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych obciążają koszty działalności pracodawcy.

Natomiast kosztem uzyskania przychodów w myśl art. 16 ust. 1 pkt 9 lit. b) ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jednolity Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) są odpisy i zwiększenia, które w rozumieniu przepisów o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych obciążają koszty działalności pracodawcy, jeżeli środki pieniężne stanowiące równowartość tych odpisów i zwiększeń zostały wpłacone na rachunek Funduszu.

Reasumując, kosztem uzyskania przychodów są faktyczne wpłaty odpisu na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych, jeżeli dokonane zostały zgodnie z przepisami powyższych ustaw i rozporządzenia.