Zarówno faktura VAT, jak i specyfikacja zawierają określenie ilości dostarczonych towarów.
Na fakturze potwierdzony został odbiór towarów poprzez przybicie pieczątki firmowej oraz złożenie podpisu odbiorcy towaru wraz z datą potwierdzenia odbioru. Adekwatne dane dotyczące podpisu odbiorcy i daty odbioru znajdują się również na specyfikacji. Wymóg dotyczący podania rodzaju oraz numeru rejestracyjnego własnego środka transportu, którym towary zostały wywiezione przez podatnika spełniony został poprzez umieszczenie ww. informacji na fakturze VAT.
Wskazać należy, iż aby podatnik miał prawo do zastosowania stawki 0% musi posiadać zgodnie z art. 42 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535) w swojej dokumentacji dowody potwierdzające, że towary zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju.
Podkreślenia wymaga, że potwierdzenie przyjęcia przez nabywcę towaru na terytorium państwa innym niż terytorium kraju, nie musi stanowić odrębnego dokumentu. Fakt dostarczenia towaru nabywcy może być uwidoczniony na fakturze VAT. Z przedstawionej przez podatnika faktury wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia (na fakturze potwierdzono odbiór towarów poprzez przybicie pieczątki firmowej oraz podpis odbiorcy towaru wraz z datą potwierdzenia odbioru).
W świetle zatem powyższego podatnik ma prawo do zastosowania 0% stawki podatku od towarów i usług przy dostawie wewnątrzwspólnotowej.
Dodatkowo wskazać należy, że zgodnie z art. 42 ust. 11 cytowanej ustawy, gdyby wskazane dokumenty nie potwierdzały jednoznacznie dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju towarów, dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:

1) korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie,
2) dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu,
3) dokumenty potwierdzające zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim przypadku inny – dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania.

Posiadanie tych dodatkowych dokumentów nie zwalnia jednak podatnika z obowiązku posiadania „dowodów podstawowych” wymienionych w art. 42 ust. 3 i 4 ww. ustawy. Mogą one bowiem jedynie uzupełniać dowody obligatoryjne, a nie je zastąpić.