POSTANOWIENIE

Naczelnik Urzędu Skarbowego Kraków-Krowodrza działając na podstawie art. 14a § 1 oraz § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 8 z 14.01.2005 r., poz. 60) po rozpatrzeniu wniosku z dnia 01.04.2005 r. w sprawie udzielenia interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych stwierdza, iż przedstawione we wniosku stanowisko jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

Pismem z dnia 01.04.2005 r. Spółka z o.o. zwróciła się do Naczelnika Urzędu Skarbowego Kraków-Krowodrza z prośbą o udzielenie odpowiedzi na zapytanie w zakresie amortyzacji zakupionego środka trwałego oraz w zakresie podatku VAT od zakupionego środka trwałego. Niniejsze postanowienie stanowi interpretację jedynie w sprawie stosowania przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. Nr 54, poz. 654 z 2000 r. ze zm.).
Z treści złożonego przez Spółkę z o.o. wniosku wynika, że Spółka zajmuje się głównie sprzedażą, serwisem i przeglądami urządzeń fiskalnych. W celu skrócenia czasu dojazdu do klienta w 2005 r. Spółka dokonała zakupu motocykla na kwotę 22 000,00 zł. Motocykl będzie wykorzystywany w okresie od wiosny do jesieni. Koszty związane z użytkowaniem motocykla oraz amortyzacją w okresie użytkowania środka trwałego zaliczane są przez Spółkę do kosztów uzyskania przychodów.

Zgodnie z art. 16a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. Nr 54 z 2000 r. poz. 654 ze zm.) amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
3) inne przedmioty
- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do użytkowania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
Jak wynika z zacytowanego wyżej przepisu warunkiem amortyzacji środka trwałego jako kosztu uzyskania przychodu jest zatem istnienie związku przyczynowo - skutkowego tego rodzaju, że uzyskanie przez podatnika przychodu nastąpiło w wyniku gospodarczego wykorzystania danego środka trwałego.
Zasady dokonywania odpisów amortyzacyjnych od wykorzystywanych sezonowo środków trwałych reguluje art. 16h ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób. Przepis ten określa, iż odpisy amortyzacyjne od tak wykorzystywanych środków trwałych mogą być dokonywane tylko w okresie ich wykorzystywania. W tym przypadku wysokość miesięcznych odpisów podatnik może ustalić przez podzielenie rocznej kwoty odpisów amortyzacyjnych przez liczbę miesięcy w sezonie albo przez 12 miesięcy w roku.

W świetle powyższego tutejszy organ podatkowy postanowił jak w sentencji.

Powyższa interpretacja:
- dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia, traci swoją moc z chwilą zmiany przepisów jej dotyczących;
- nie jest wiążąca dla podatnika/płatnika/inkasenta/następcy prawnego podatnika/osoby trzeciej odpowiedzialnej za zaległości podatkowe, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej.

Pouczenie:
Na powyższe postanowienie służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie, ul. Wadowicka 10 za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego Kraków-Krowodrza w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia.