POSTANOWIENIE

Naczelnik Urzędu Skarbowego Kraków-Śródmieście działając na podstawie art. 14a § 1 oraz § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.- Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) po rozpatrzeniu wniosku z dnia 23.10.2006 r. (wpływ do tut. Organu 27.11.2006 r.) w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych stwierdza, że przedstawione we wniosku stanowisko jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 23 października 2006 r. (wpływ do tut. Organu 27.11.2006 r.) podatnik zwrócił się do tut. Organu podatkowego w sprawie udzielenia interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Przedmiotowy wniosek dotyczy zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej wydatku poniesionego przez podatnika z tytułu opłaty manipulacyjnej za wznowienie umowy leasingowej.
W powyższej sprawie przedstawiono następujący stan faktyczny.

Podatnik jest osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą. W styczniu 2006 roku zawarł umowę leasingu operacyjnego samochodu osobowego. Z powodu przejściowych trudności finansowych nie zapłacił w terminie raty leasingowej za miesiąc lipiec 2006 r., co zgodnie z umową mogło skutkować jej zerwaniem przez leasingodawcę. Dzięki negocjacjom leasingodawca wyraził zgodę na zawieszenie umowy leasingu do czasu poprawy sytuacji finansowej podatnika. W momencie wznowienia umowy leasingodawca obciążył podatnika opłatą manipulacyjną z tytułu wznowienia umowy.
Podatnik uważa, iż w wyżej opisanej sytuacji wydatek poniesiony na opłatę manipulacyjną dotyczącą wznowienia umowy leasingowej stanowi koszt uzyskania przychodu z tytułu pozarolniczej działalności gospodarczej.

Na podstawie przedstawionego we wniosku stanu faktycznego oraz obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa podatkowego Naczelnik Urzędu Skarbowego Kraków - Śródmieście stwierdza co następuje.
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14 poz. 176 ze zm.) zwanej dalej ustawą, kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła przychodu są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy. Jak wynika z powyższego decydującym dla uznania danego wydatku za koszt podatkowy jest zaistnienie łącznie dwóch przesłanek: musi on być poniesiony w celu uzyskania przychodu podatkowego, oraz nie może być to koszt wymieniony w zamkniętym katalogu negatywnym, nie uznawanym za koszt podatkowy. Jednakże aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, podatnik musi wykazać jego bezpośredni związek z prowadzoną działalnością oraz to, że jego poniesienie miało wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Wydatek ten winien być racjonalny i gospodarczo uzasadniony.

Opodatkowanie stron leasingu zostało uregulowane w Rozdziale 4a w/w ustawy. Zgodnie z przepisami art. 23 b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowią przychód finansującego i odpowiednio koszt uzyskania przychodów korzystającego, z zastrzeżeniem ust. 2 (t.j. w przypadkach gdy finansujący w dniu zawarcia umowy korzysta z ulg w podatku dochodowym), jeżeli umowa ta spełnia następujące warunki:
- została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40 normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości niematerialne i prawne, albo została zawarta na okres co najmniej 10 lat, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości, oraz
- suma ustalonych w niej opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.

Analiza opisanego przez podatnika stanu faktycznego wskazuje, iż wydatek z tytułu dodatkowej opłaty manipulacyjnej udokumentowany fakturą VAT przyczynił się do możliwości dalszego korzystania z samochodu stanowiącego przedmiot umowy leasingowej oraz uzyskiwania przychodów w następstwie jego używania. Zapłacona przez podatnika opłata manipulacyjna pozostaje w bezpośrednim związku przyczynowym z osiąganiem przychodu. Zatem podatnik spełnił dwa konieczne warunki aby zakwalifikować wydatek do kosztów uzyskania przychodów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej tj;
- został on poniesiony w celu osiągnięcia przychodu,
- nie jest to koszt wymieniony w art. 23 ustawy o podatku dochodowym.

Biorąc pod uwagę stan faktyczny opisany przez podatnika oraz przyjmując, że zawarta umowa leasingu spełnia w/w warunki określone w art. 23 b ustawy, tut. Organ podatkowy stwierdza że stanowisko podatnika w przedmiotowej sprawie jestprawidłowe tj. wydatek stanowiący opłatę manipulacyjną poniesioną w związku z prowadzonymi negocjacjami mającymi na celu wznowienie umowy leasingowej stanowi koszt uzyskania przychodów.

Zgodnie z art. 14a § 2 ustawy Ordynacja podatkowa niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę.
Stosownie do art. 14b § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa interpretacja nie jest wiążąca dla Wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe dla Wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej i może zostać zmieniona albo uchylona wyłącznie w drodze decyzji, w trybie określonym w § 5.

Pouczenie;
Na powyższe postanowienie służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego Kraków-Śródmieście w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia.