P O S T A N O W I E N I E

Na podstawie art. 14a § 4 w zw. z § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.), po rozpatrzeniu wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego tj. ”Czy faktury sprzedaży wystawione brytyjskiemu hurtownikowi stanowią WDT zgodnie z art. 13 ustawy o VAT?”, Naczelnik Pierwszego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie #8722; biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny oraz stan prawny

postanawia:

uznać stanowisko Strony za prawidłowe.

U z a s a d n i e n i e

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Spółka (czynny podatnik VAT zgodnie z art. 96 ustawy o VAT) w styczniu 2006r. zakupiła od polskiego kontrahenta (czynny podatnik VAT) licencję na program komputerowy. W lutym 2006r. Spółka zleciła niemieckiej firmie (podatnik VAT) tłoczenie/zapis na płycie CD programu komputerowego na bazie dostarczonej licencji zakupionej w styczniu. Niemiecka firma wyprodukowała również zgodnie z zamówieniem opakowania do płyt CD.Jednym z elementów składowych gotowego produktu, oprócz płyty CD, są również przewody, które zostały zakupione przez Spółkę w Chinach i bezpośrednio przesłane z Hongkongu do niemieckiej firmy w marcu 2006r. za pośrednictwem brytyjskiego przewoźnika. Kolejnym elementem gotowego produktu jest ulotka informacyjna/instrukcja do programu, która zostanie dostarczona do firmy niemieckiej bezpośrednio przez brytyjską firmę graficzną.W efekcie tych zdarzeń gospodarczych Spółka otrzymała:

1. W miesiącu marcu fakturę za przewody od kontrahenta z Chin bez wykazanych kwot podatku;

2. W miesiącu marcu fakturę za tłoczenie i opakowania od niemieckiej firmy zawierającą niemiecki NIP na potrzeby operacji wewnątrzwspólnotowych bez kwot podatku;

3. W miesiącu marcu fakturę od brytyjskiej firmy za opracowanie projektu instrukcji bez kwot podatku;

4. W miesiącu kwietniu fakturę od brytyjskiego spedytora za transport przewodów z Chin do Niemiec.

Gotowy produkt nie był fizycznie przemieszczany do Polski.Płyty CD wyprodukowane przez niemiecka firmę zostały przesłane do Wielkiej Brytanii do tzw. hurtownika, gdzie są składowane na rzecz Spółki.Polska Spółka podpisała umowę z brytyjskim hurtownikiem, zgodnie z która raz w miesiącu brytyjski hurtownik przedstawi Spółce zestawienie sprzedanego produktu na rzecz swoich odbiorców, a Spółka na podstawie tych zestawień wystawi fakturę sprzedaży hurtownikowi. Do daty sprzedaży Spółka jest właścicielem produktu. Brytyjski hurtownik za swoje usługi w sprzedaży wystawia fakturę polskiej Spółce. Produkt zakupiony przez klientów innych niż z Wielkiej Brytanii będzie odbierany przez nich bezpośrednio z magazynów hurtownika i fakturowany przez Spółkę.W marcu Spółka sprzedała do Australii kilka sztuk produktu. Płyty były odbierane od hurtownika bezpośrednio przez kupującego. Na dzień 25.04.2006r. Spółka nie otrzymała jakichkolwiek dokumentów potwierdzających wywóz poza obszar UE, ale w miesiącu maju hurtownik obciążył Spółkę opłatami z tytułu dokonanej sprzedaży.

Zdaniem Spółki, w przedstawionym stanie faktycznym, sprzedaż płyt na rzecz hurtownika, nie stanowi WDT.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8.

Biorąc pod uwagę powyższy przepis oraz fakt, iż towar w postaci płyt CD nie został wywieziony z terytorium kraju (nigdy się na tym terytorium nie znajdował), należy wykluczyć, iż w przedstawionej sytuacji miała miejsce wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W związku z powyższym w ocenie Naczelnika tut. Urzędu Skarbowego w przedstawionym stanie faktycznym, stanowisko Strony należy uznać za prawidłowe.

Mając powyższe na uwadze postanowiono jak na wstępie.

Niniejsze postanowienie dotyczy wyłącznie stanu faktycznego przedstawionego we wniosku oraz obowiązującego w tym stanie faktycznym stanu prawnego.