KŚT 107 - Budynki oświaty, nauki i kultury oraz budynki sportowe
Klasyfikacja Środków Trwałych | stan prawny 22.09.2019

 

    Reset

107
rodzaj
Budynki oświaty, nauki i kultury oraz budynki sportowe
Rodzaj ten obejmuje ogólnodostępne budynki, takiej jak budynki:
- kin, sal koncertowych, oper, teatrów (w tym teatrów muzycznych) itp.,
- domów kultury,
- wielozadaniowych sal wykorzystywanych głównie do celów rozrywkowych,
- kasyn, cyrków, sal tanecznych i dyskotek itp.,
- muzeów, galerii sztuki, bibliotek i centrów informacyjnych,
- archiwów,
- przedszkoli i szkół,
- szkół wyższych,
- placówek badawczych i laboratoriów badawczych,
- placówek oświatowo-wychowawczych, pracy pozaszkolnej oraz kształcenia ustawicznego,
- stacji meteorologicznych i hydrologicznych, obserwatoriów,
- przeznaczone na imprezy sportowe w halach,
- ogrodów zoologicznych i botanicznych.
- schronisk dla zwierząt,
oraz zadaszone trybuny do oglądania sportów na świeżym powietrzu.
Rodzaj ten nie obejmuje:
- obiektów budowlanych wpisanych do rejestru zabytków i objętych indywidualną ochroną konserwatorską, sklasyfikowanych w rodzaju 109,
- internatów, które są odrębnymi budynkami szkół, burs oraz domów studenckich, sklasyfikowanych w podgrupie 11,
- urządzeń parków rozrywkowych i wypoczynkowych, boisk sportowych przeznaczonych do sportów na świeżym powietrzu, np. odkrytych kortów tenisowych, odkrytych basenów itp., sklasyfikowanych w rodzaju 290.
Obiekty budowlane:
- PKOB 1261 - Ogólnodostępne obiekty kulturalne
- PKOB 1262 - Budynki muzeów i bibliotek
- PKOB 1263 - Budynki szkół i instytucji badawczych
- PKOB 1265 - Budynki kultury fizycznej
Stawki VAT:
- PKWiU ex 41.00.20.0 - Budynki niemieszkalne
Interpretacje podatkowe:
- do KŚT 107 (13)
Amortyzacja:

Zgodnie z regulaminem przez cały okres korzystania z pliku pobranego nieodpłatnie
możesz otrzymywać mailingi reklamowe.


Zaloguj się i czytaj bezpłatnie

podgrupa
Budynki niemieszkalne
1
grupa
Budynki i lokale oraz spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego i spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego
Grupa ta obejmuje:
- wszystkie budynki i znajdujące się w nich lokale,
- spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego
- spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego.
Uwagi:
Przez budynek należy rozumieć obiekt budowlany, który jest na trwałe powiązany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach (ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 z późn zm) [Dz. U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623 - przyp. red. ePodatnik.pl o nowym tekście jednolitym].
Budynki mieszkalne są to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadkach, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny zgodnie z jego przeznaczeniem.
Budynki niemieszkalne są to obiekty budowlane wykorzystywane głównie dla potrzeb niemieszkalnych.
Podział budynków na mieszkalne i niemieszkalne w KŚT oparto na podstawie PKOB oraz przypisano każdemu rodzajowi KŚT odpowiedni symbol PKWiU.
Przez lokal mieszkalny należy rozumieć wydzielony trwałymi ścianami w obrębie budynku samodzielny lokal mieszkalny, jak też jego część obejmującą co najmniej 1 pokój o powierzchni nie mniejszej niż 10 m2, jeżeli jest ona odrębnym przedmiotem najmu.
Samodzielny lokal mieszkalny jest to wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na pobyt stały ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych.
Za lokal użytkowy uważa się samodzielny lokal lub jego część, wykorzystywane na cele inne niż mieszkalne, z wyłączeniem pracowni wykorzystywanej przez twórcę do prowadzenia działalności twórczej w dziedzinie kultury i sztuki, jeżeli jest ona połączona z mieszkaniem twórcy, lub jeżeli twórca nie ma w danej miejscowości samodzielnego mieszkania, umożliwiającego prowadzenie działalności twórczej. Przedmiotowe pracownie należy traktować jak lokal mieszkalny na podstawie ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2000 r., Nr 80, poz. 903 oraz z 2004 r., Nr 141, poz. 1492).
O zaliczeniu budynku (lokalu) do właściwej podgrupy i rodzaju decyduje jego przeznaczenie oraz związana z tym konstrukcja i wyposażenie, a nie sposób użytkowania, który w praktyce bywa czasem niezgodny z przeznaczeniem. O zmianie pierwotnego przeznaczenia na stałe, decyduje każdorazowo wykonanie odpowiednich robót budowlano-adaptacyjnych.
W przypadku budynków (lub lokali) o różnym przeznaczeniu o zaliczeniu obiektu do właściwej podgrupy i rodzaju decyduje główne jego przeznaczenie.
Granicę budynku stanowią zewnętrzne powierzchnie ścian oraz górna powierzchnia najwyższego stropu, posadzka piwnic w budynkach podpiwniczonych lub poziom terenu przy budynkach nie podpiwniczonych. W przypadku budynków występujących w zabudowie zwartej, granice pomiędzy poszczególnymi obiektami stanowią płaszczyzny styku ścian szczytowych, a jeżeli występuje wspólna dla dwóch obiektów ściana to granica między budynkami przebiega przez jej środek.
Granice instalacji należących do wyposażenia budynku stanowią w zależności od rodzaju instalacji np. mufy, studzienki rewizyjne, zawory zamykające dopływ wody, gazu, czynników grzewczych, itp.
Do wyposażenia budynku zalicza się wszystkie instalacje wbudowane w konstrukcje budynku na stałe, np. instalacje sanitarne, elektryczne, sygnalizacyjne, komputerowe, telekomunikacyjne, przeciwpożarowe oraz normalne wyposażenie budynku np. wbudowane meble.
W skład budynku, jako pojedynczego obiektu inwentarzowego, wlicza się także obiekty pomocnicze obsługujące dany budynek, np. chodniki, dojazdy, podwórka, place, ogrodzenia, studnie, itp.
Obiekty pomocnicze, obsługujące więcej niż jeden budynek, należy zaliczać do właściwych rodzajów zgodnie z ich przeznaczeniem.
Zgodnie z prawem, jedynie podatnik ma możliwość, prawo i obowiązek zaklasyfikowania swojej działalności czy produktu do określonego grupowania. GUS wydaje pomocniczo tzw. informacje dotyczące standardów klasyfikacyjnych, jednak to na podatniku ciąży obowiązek odpowiedniego opisania stanu faktycznego. Wadliwie opisany stan faktyczny oznaczać może nieprawidłową interpretację GUS. Ważne, aby już na etapie przygotowywania wniosku do GUS wiedzieć, od jakich okoliczności w danym przypadku zależy klasyfikacja działalnosci czy produktu. Poza tym w razie uzasadnionych wątpliwości można przy pomocy doradcy jeszcze przed złożeniem wniosku do GUS faktycznie dostosować działalność czy produkt do zasad umożliwiajacych stosowanie korzystniejszych symboli statystycznych.

KŚT - Objaśnienia
     ∟1.1. Uwagi ogólne Klasyfikacja Środków Trwałych (KŚT) jest usystematyzowanym zbiorem obiektów majątku trwałego służącym m.in. do celów ewidencyjnych, ustalaniu stawek odpisów amortyzacyjnych oraz badań statystycznych.

Stawki amortyzacji wartości niematerialnych i prawnych
     ∟Wartości niematerialne i prawne nie są wykazywane w Klasyfikacji Środków Trwałych (poza prawami spółdzielczymi), w związku z czym ich stawki amortyzacyjne nie są określane przez załącznik do ustawy o PIT, jak to się dzieje w przypadku środków trwałych.

Dołącz do 41564 zarejestrowanych użytkowników i korzystaj bezpłatnie z epodatnik.pl.   Rejestracja jest prosta, szybka i bezpłatna.

Reklama

Przejrzyj zasięgi serwisu epodatnik.pl od dnia jego uruchomienia. Zobacz profil przeciętnego użytkownika serwisu. Sprawdź szczegółowe dane naszej bazy mailingowej. Poznaj dostępne formy reklamy: display, mailing, artykuły sponsorowane, patronaty, reklama w aktywnych formularzach excel.

czytaj

O nas

epodatnik.pl to źródło aktualnej i rzetelnej informacji podatkowej. epodatnik.pl to jednak przede wszystkim źródło niezależne. Niezależne w poglądach od aparatu skarbowego, od wymiaru sprawiedliwości, od inwestorów kapitałowych, od prasowego mainstreamu.

czytaj

Regulamin

Publikacje mają charakter informacyjny. Wydawca dołoży starań, aby informacje prezentowane w serwisie były rzetelne i aktualne. Treści prezentowane w serwisie stanowią wyraz przekonań autorów publikacji, a nie źródło prawa czy urzędowo obowiązujących jego interpretacji.

czytaj